null Beeld Sjoukje Bierma
Beeld Sjoukje Bierma

Silvia was al een week vermist, ik had het niet meegekregen

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Bijna gedachteloos aan voorbijgelopen.

De borden die aan een paal waren bevestigd. De ijzeren paal die in de grond was gedreven vlak voor de brug die naar Park Frankendael leidt. Het doet pijn aan de ogen, zo’n met borden volgehangen paal.

Eerst een groot, wit, rechthoekig bord met in een blauwe cirkel in het wit een ouder en kind. ZONE staat boven en ‘fietsen toegestaan’ onder die blauwe cirkel.

Daaronder een smal, langwerpig geel bord met de tekst ‘Snorfietsers verboden’.

Daar weer onder een kleiner, vierkantig bord: ‘Let op! Bij vorst geen gladheidsbestrijding!’

(Uit ervaring weet ik dat de brug dan spekglad is.)

Zo’n paal met borden verdient al geen schoonheidsprijs, maar dat de borden van boven naar beneden steeds een maatje kleiner waren, gaf de paal nog een beetje schoonheid.

En onder dat laatste bord was met twee stukjes zilverkleurige tape een kleiner stuk papier geplakt. Het bestond uit twee delen. Links een foto, rechts de tekst.

De foto was een foto van een jonge vrouw.

De tekst:

Missing Girl

NAME: Silvia

Height: 1,60m

Weight: 50kg

AGE: 24 years old

Last seen 19/03/22 around 22.00 in

WesterPark Amsterdam

PLEASE SHARE! ANY information

contact the POLICE!

Daaronder een aantal telefoonnummers.

Dat papier had mijn aandacht getrokken. Vanuit mijn ooghoeken dacht ik eerst nog dat het om een vermist huisdier ging, zoals je die vaker op palen ziet, tot ik de foto van Silvia zag.

Daar stond ik met mijn zak net aan de overkant gekochte chocoladecroissants.

Het was zaterdagmiddag 26 maart. Silvia was al een week vermist. Ik had het niet meegekregen.

Ik werd geroepen en even later zaten we in het park op een bankje in de zon de croissants in de koffie te dopen.

Ik vergat Silvia.

Achter het bankje zat een jongetje van een jaar of drie bij het riet en het water te huilen. Hij zat zichzelf geweldig in de weg. “Je mag niet alles opeten,” riep hij tussen twee uithalen door.

Zijn vader zat heel rustig naast ons op de bank naar zijn zoontje te kijken en raakte het bakje visfrietjes niet aan.

Tussen twee uithalen door: “Papa, kom je me halen?”

De vader liet hem maar even.

“Ik wil naar huis,” ging het jongetje verder. Zijn vader zei iets tegen hem dat ik niet verstond. “Nee, ik wil blijven,” was het antwoord.

Even later zat hij bij zijn vader op schoot, die hem wiegend en sussend tot rust bracht. Het jongetje kroelde met een handje door het haar van zijn vader.

Het was aandoenlijk.

Aan het begin van de avond kreeg ik op mijn telefoon een bericht doorgestuurd. In het Westerpark was die middag een lichaam uit het water gehaald. Het ging om de Spaanse, 24-jarige Silvia Soriano Morente. Ze woonde net vier maanden in Amsterdam, en was een week eerder voor het laatst gezien bij de kermis in het Westerpark.

Wie zou de moed hebben dat briefje van de paal te halen en het in de prullenbak te gooien?

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden