Opinie

'Seegers, Pechtold, val Blok aan!'

Over het door minister Blok veroorzaakte rumoer moet de Tweede Kamer nog debatteren. Schrijver en journalist John Jansen van Galen voorspelt dat de inhoud onbesproken blijft.

'Bestrijd de minister krachtig met open vizier en wens hem wijsheid toe,' adviseert John Jansen van Galen Beeld ANP

Je kunt er vergif op innemen dat de ­coalitiepartijen zich in Den Haag het hoofd breken over de vraag hoe men Blok de hand boven het hoofd houdt in het komende Kamerdebat. Want dat, daar kunnen we nu al zeker van zijn, zal de uitkomst van dat debat zijn. Speciaal de coalitiepartijen D66 en ChristenUnie zullen zich in alle mogelijke bochten wringen om weliswaar enige kritiek te leveren op het optreden van de minister, maar hem toch overeind houden.

Zo legt de affaire-Blok een zwakte van ons ­parlementaire bestel bloot: er is geen frank en vrij debat over mogelijk. Het zal in hoofdzaak niet gaan over wat hij zei, maar over de vraag of hij het mocht zeggen, en zo nee of hij dan niet subiet dient af te treden. Alsmede over de pertinente, vast almaar herhaalde vraag van de oppositie, waarom coalitiepartijen D66 en ChristenUnie hem ondanks hun (ongetwijfeld milde) kritiek toch in zijn functie handhaven.

Let wel, ik ben niet uit op het aftreden van Blok. Hij verkondigde per slot van rekening geen beleid, maar opvattingen. Die zijn in de media uitbundig bestreden en met tal van argumenten weerlegd. Waarbij de eenstemmigheid te denken geeft: iedereen valt over de man heen, terwijl ons tegelijk wordt verzekerd dat 'half Nederland het met hem eens is'.

Missie
Maar op opiniepagina's, behalve die van The Post Online dat 'het gelijk van Blok' steeds uittrompet, komt dat halve Nederland er niet aan te pas. Daar lezen we niet anders dan dat Blok een (halve) racist is, die aanzet tot haat jegens migranten. En daarmee wordt bevestigd wat populisten al jaren roepen: de Nederlandse mainstream-media zijn in doorsnee links en weerspiegelen aldus niet de mening van de ­bevolking.

Die stemming in de media maakt het er voor Pechtold en Segers niet gemakkelijker op de minister te sauveren. Dat is hun missie in ons huidige democratisch stelsel: coalitiepartijen worden geacht de regering door dik en dun te steunen. Hun achterban zal echter graag willen horen hoe Blok de oren worden gewassen. En weliswaar zijn kritische kanttekeningen toe­gestaan, maar geen kritiek die het hart van het kabinet raakt.

Uiteindelijk vergoelijken D66 en ChristenUnie de uitlatingen van Blok en dan zal de ­oppositie er als de kippen bij zijn om die meegaandheid te hekelen, en die te stellen tegenover 'wat uw partij in haar verkiezingsprogram en in de campagne zo welsprekend beweerde'. Zo zal het debat als een nachtkaars uitgaan, zonder dat de door Blok aan de orde gestelde, wezenlijke vragen over de multiculturele samenleving besproken zijn.

Hoe graag zou ik horen hoe Pechtold en Segers het gedachtegoed van Blok frontaal aanvallen! Bijvoorbeeld: dat er wel degelijk samenlevingen zijn waar de oorspronkelijke bevolking nog woont en zelfs vreedzaam samenleeft met alle 'nieuwkomers' - zie Chili, Peru, Suriname, Nieuw-Zeeland, Australië.

Gezelliger
Al moeten ze dan niet verzwijgen dat die autochtone bewoners doorgaans economisch en politiek gemarginaliseerd zijn, wat natuurlijk ook de vrees is van de autochtone, hardwerkende Nederlanders voor wie Blok opkomt. Als pleister op de wonde wordt soms een representant van die onderdrukte groep tot president gekozen (Bolivia: Morales, Suriname: Bouterse), maar dat maakt hun positie er niet beter op.

En misschien kunnen Pechtold en Segers dan meteen uitleggen waarom toch in alle steden minderheidsgroepen bij elkaar kruipen in Chinese, Italiaanse, Ierse enzovoorts wijken. En waarom dat nog niet betekent dat onze 'genen' vreedzaam samenleven met anderen in de weg staan. Misschien is het gewoon gezelliger, soort bij soort, zonder dat je elkaar naar het leven staat.

Vanuit hun humanistische, respectievelijk christelijke achtergrond kunnen Pechtold en Segers wat mij betreft ten slotte zeggen dat Bloks wereldbeeld weliswaar benepen en angstvallig is, maar dat hij niettemin van hen mag aanblijven als minister van Buitenlandse Zaken.

Open vizier
We hebben er al zo weinig en zoveel buitenland! En het wereldbeeld van Joseph Luns, die negentien jaar minister van Buitenlandse Zaken bleef, doorgaans in kabinetten met de PvdA, was nog veel conservatiever dan dat van Blok, om niet te zeggen reactionair.

Dat een dergelijk fundamenteel debat over de zaken die de minister aan de orde stelde niet zal wordt gevoerd maar de vorm zal krijgen van elkaar vliegen afvangen en uiteindelijk wellicht zal uitmonden in een motie van wantrouwen tegen de minister, die met een meerderheid van een stem wordt verworpen, is een bewijs van armoede van onze parlementaire democratie.

Ik zou zeggen: heren Pechtold en Segers, gord u aan, laat u niet door de oppositie van de wijs brengen, bestrijd de minister krachtig met open vizier, waarschuw hem dat hij van zijn ­opvattingen geen beleid moet maken en wens hem ten slotte meer wijsheid toe in zijn verdere politieke loopbaan.

John Jansen van Galen Journalist en publicist Beeld ANP Kippa
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden