Natascha van Weezel. Beeld Artur Krynicki
Natascha van Weezel.Beeld Artur Krynicki

Schokkend of niet: de Dansmarathon past bij deze tijd

PlusNatascha van Weezel

‘Heb je een studieschuld opgebouwd of studeer je nog steeds en weet je niet hoe je de eindjes aan elkaar moet knopen? Dan is ome John de Mol straks misschien wel je reddende engel,’ kopte de website Tvgids.nl afgelopen week. Het betrof een oproep om kandidaten te werven voor de gloednieuwe spelshow 4 is te veel, waarin (oud-)studenten op tv tegen elkaar strijden om hun studieschuld af te lossen.

Ik moest denken aan de Zuid-Koreaanse Netflixhit Squid Game. In deze fictieve serie doen 456 mensen met schulden mee aan een mysterieus spel. Ze kunnen miljarden winnen met kinderspelletjes als Annemaria koekoek. De winnaar krijgt al het geld, maar de verliezers worden geëlimineerd. Nogal letterlijk: ze worden doodgeschoten. Nu is het natuurlijk niet zo dat John de Mol de deelnemers van 4 is te veel in koelen bloede afschiet wanneer zij het antwoord op een bepaalde vraag niet weten. Een directe vergelijking slaat dus nergens op. Toch denk ik dat het succes van Squid Game (binnen drie weken 111 miljoen keer gestreamd) veel zegt over de tijd waarin wij leven.

Als kind van de jaren tachtig groeide ik op met reality-tv als Big Brother. Na drie maanden opsluiting, en talloze (niet dodelijke) eliminaties van andere kandidaten, ging deelnemer Bart uit Roelofarendsveen in 1999 naar huis met een bedrag van 113.000 euro. Het programma – ook bedacht door De Mol – was een doorslaand succes en vele varianten volgden. De Bachelor bijvoorbeeld, waarin knappe dames een roos moesten zien te bemachtigen om in de running te blijven voor een relatie met een ‘begeerlijke ­vrijgezel’.

En The Biggest Loser, een ­programma dat draaide om gewichtsverlies. Elke week werd bepaald wie niet genoeg was afgevallen. Uiteraard werd deze persoon weggestemd.

Dit weekend was er De Dansmarathon, óók weer van John de Mol. Vijftig uur lang (!) moesten de deelnemende koppels dansen, live op SBS6. Het koppel dat met de minste rust uit de voeten kon (35 minuten in totaal), won een ton aan prijzengeld. Andere dansers raakten in trance, barstten in huilen uit of werden afgevoerd op brancards. Het was schokkend om te zien.

Schokkend of niet: dergelijke programma’s passen perfect binnen onze individualistische samenleving, die steeds meer in een zuivere meritocratie verandert. Ik vind dat problematisch, want een wereld die louter bestaat uit ‘winnaars’ en ‘verliezers’ wordt een jungle, waarin het ‘ieder voor zich’ is. Dit promoot het idee dat het recht van de sterkste geldt.

Liever leef ik in een land waar we gezamenlijk concrete oplossingen bedenken voor maatschappelijke uitdagingen. Het is slechts een idee, maar volgens mij biedt het afschaffen van dat idiote studieleenstelsel in het geval van 4 is te veel heel wat meer soelaas dan kortstondige roem voor één enkele winnaar.

Natascha van Weezel (1986) is journalist. Elke maandag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? natascha@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden