Thomas Acda Beeld Artur Krynick

Schlomo had de boot gemist, iets met gokken, drank en uitslapen

Plus Thomas Acda

In Los Angeles had ik even mijn vriendin Hind opgezocht en we spraken af in een ijssalon. Niet dat ze ijs eet, ze kijkt er graag naar. Dat snap ik. Van mijn dieet mag ik er ook graag naar kijken, dus we hingen net zolang rond tot er wel heel veel personeel als een kluitje Mark van Bommels met de hand voor de mond begon te smoezelen. We zeiden gedag en liepen ­verder.

Ineens hoor ik ‘Tevje! Loop je lekker met je sjnokkeltje te paraderen!’

Het accent kon ik meteen plaatsen. Veel al lang geleden verhuisde Joden hadden tijdens hun vakantie terug in Holland de kans genomen de nieuwe versie van Fiddler te bekijken en wilden na afloop vaak mij spreken, want ik speelde Tevje. Het is een rond, zangerig accent. ‘Tevje’ kreeg hier minstens vier v’s extra mee. De zanglijn kwam van een man aan een tafeltje op de stoep voor, gek genoeg, een juwelier. Alsof je zeggen kon: doe mij wat ringetjes en een Rolie Milgauss en neem zelf ook wat. Vreemd maar vrolijk tafereel.

We werden uitgenodigd en vanuit het niets kwam een man met twee extra klapstoeltjes, wat glaasjes en een schaaltje olijven. Schlomo stelde zich voor, schonk ongevraagd in en riep weer ‘Tevvvvvvje!’ waarna ik omhelsd werd als een verloren zoon. De meeste aandacht ging uiteraard uit naar Hind, die het zich stralend lachend liet welgevallen. Nadat een flink gedeelte van de schoonheid van Hind was benoemd en bewonderd kon ik hem vragen hoe hij hier terecht was gekomen.

‘Tevvvvvje! Got hot lieb spieln sich mit menschen!’ citeerde hij ‘mij’. In dit geval te vertalen als: God heeft soms rare plannen met ons, waar hij van houdt.

Schlomo had op de Exodus 1947 moeten zitten. De beroemde boot die al Israëlisch werd gedoopt voordat de staat Israël kon worden gesticht. De boot die toegang tot Amerikaanse havens werd geweigerd en werd getorpedeerd. De opvarenden werden teruggestuurd naar Frankrijk, waarna een hongerstaking aan boord volgde, ellende ellende ellende.

Maar daar had hij dus niet op gezeten. Schlomo was een bofkont, hij had de boot gemist. Iets met gokken, drank en uitslapen. De Exodus 1947 was nog niet uit zicht of hij had zich op de eerstvolgende boot aangemonsterd. Die mocht keurig Amerika in. Met de trein van Boston naar LA en voilà. Nu 72 jaar geleden.

Hij vergiste zich een maand. Gingen we het niet over hebben. Ook niet over de bijna verbleekte nummers op zijn onderarm die Hind en ik allebei zagen toen hij nog eens inschonk. Schlomo was een bofkont. Tevvvvvje!

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van ‘de’ Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden