null Beeld Artur Krynicki
Beeld Artur Krynicki

Rutte vond Black Friday belangrijker

PlusNico Dijkshoorn

Nederland is in een harde lockdown. Van mij had dat twee weken eerder gemogen, maar Black Friday was blijkbaar belangrijker.

Voor wie het niet weet: Black Friday duurt zes weken. Elke dag wordt gecommuniceerd dat het Black Friday is. Ook op een dinsdag. Als een winkelier door slimme marketing een euro extra kan verdienen, dan is hij bereid onder ede te verklaren dat we nu in het jaar 1906 leven.

Ik heb samengepakte mensenmassa’s gezien, allemaal in de rij voor iets wat ze nooit gaan gebruiken. Zo cynisch is de werkelijkheid nu: als Mark Rutte drie weken geleden een harde lockdown tot 10 januari had afgeroepen, zou dat tientallen doden hebben gescheeld.

Rutte koos voor een andere benadering: Nederlanders niet in de weg gaan lopen als ze met 40.000 man tegelijk verf willen kopen voor het zoveelste opgeknapte kinderkamertje. Theaters, volgens Rutte waren dat brandhaarden en Ikea een spirituele plek waar je, boven een bord taaie gehaktballetjes, nadenkt over het oplossen van de crisis.

Wat ook steeds ergerlijker wordt: de infantiliserende toon, wanneer hij het volk vertelt wat er wel en niet mag. Mark Rutte lijkt verdacht veel op een vader die zijn zoon van twee jaar oud de werking van een centrale verwarming uitlegt.

‘Hoor je dat? Wat horen we nou? Wat doet die gekke verwarming? De verwarming heeft allemaal water in zijn buikje. Ja! Gek hè! Heel heet water zodat wij het lekker warm hebben. Maar onze handjes zeggen au, nare verwarming, als je eraan gaat voelen. Dus niet aan voelen hè, want dan wordt meneer verwarming boos.’

Dan weet je: twee minuten later doen ze het toch.

Je ziet dat ook vaak als er in een restaurant een rechaud op tafel wordt gezet. Op het moment dat je je kinderen uitlegt dat ze hun hand niet op het staal moeten leggen hoor je gesis achter je. Je dochter en haar vriendinnetje zitten schreeuwend met hun hand vast aan het rechaud.

Zo gaan veel volwassen mensen nu met Covid-19 om. Ze luisteren aandachtig, maken een mental note van wat er allemaal niet mag en daarna zoeken ze een manier om dat toch te doen. Niet de straat op? Laten we met zijn allen glühwein gaan kopen bij een tot postloket omgebouwd café. En wat nou als we Youp van ’t Hek laten optreden naast de broodafdeling in Albert Heijn?

Nico Dijkshoorn schrijft twee keer per week een column voor Het Parool, en spreekt zijn bijdragen ook in.

Reageren? n.dijkshoorn@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden