Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Rusland wil alleen onderhandelen als Poetin zijn zin krijgt

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Wanneer iemand met een geweer tegenover je staat en zegt: ‘Geloof in God of ik schiet je dood!’, dan geloof je onmiddellijk in God.

Ik wel, althans. Al zou ik wel denken: wat raar van God dat hij een man met een geweer nodig heeft om mij tot het geloof te brengen.

Omgekeerd gebeurt ook, al zijn er vele verhalen bekend van hen die onder dreiging niet van hun geloof vielen. Martelaren. We herkennen het woord martelen. Vroeger werden het dan ook ‘bloedgetuigen’ genoemd. Ze hadden een ijzersterk geloof, dat er niet uit te ranselen viel, zelfs niet als ze tot bloedens toe werden gepijnigd.

Ik las dat er onderhand 40.000 Oekraïners (‘and counting’) zijn gedeporteerd naar Rusland. Ze worden in concentratiekampen gestopt en krijgen daar een ‘heropvoeding’. Het onderwijsprogramma van de heropvoeding is: de dagen vullen met nepnieuws en honger, gekruid met vernederingen, angst en pijn.

Het moderne martelen. Het merkwaardige is dat de kampbewaarders menen goed te doen, ze brengen je immers op het rechte pad. Een strijd der moralen. Zoals sommige ouders denken je weerbaarder te maken door je te slaan, je zonder eten naar naar bed sturen en je koude douches te laten nemen.

De martelaren van Marioepol maken zich op voor hun laatste strijd. Misschien is die al voorbij als u dit leest. Ze willen niet in handen vallen van de Russen. Leven onder Russische hiel heeft voor hen geen zin. De afstand is te groot tussen wat zij menen dat de juiste staatsinrichting is en de opvatting daarover van de Russen. Wie kent niet de verhalen van de lieden die niet onder het fascisme wilden leven? Of onder het communisme? Vele martelaren hadden Jezus Christus als voorbeeld en voelden zich daardoor in de uren des doods een held. Gelukkig maar. Hij stierf voor ons, wij sterven voor jullie.

Door de slachtingen die de Russen hebben aangericht in Marioepol weigert Zelenski vredesonderhandelingen. Rusland wil alleen onderhandelen als Poetin zijn zin krijgt. Alle partijen worden daardoor verplicht door te vechten. De berg doden wordt zo hoger en hoger. Meer concentratiekampen, meer deportaties, meer heropvoeding. Meer martelaren. Europa kijkt vrijwillig geboeid toe. Ik weet wat daar gebeurt. Ben ik nu ook verantwoordelijk? Al onze ethici zijn merkwaardig stil. Lees: nietszeggend. De televisie dekt de gezichten van de doden af. Ben ik daar blij om? Ik hoor: ‘Help!’

Ik wijs aan wie er help roept.

Ikzelf blijf langs de kant staan.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden