Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Rusland doet zich als Graaf Dracula tegoed aan het bloed van de jeugd

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Zouden prins Baudet, generaal Van Meijeren en kolonel Van Houwelingen een luid ‘parbleu!’ hebben laten horen toen Heinrich XIII, Prinz Reuss zu Köstritz, een achterneef van Beatrix, werd gearresteerd omdat hij op het punt stond met zijn troepen in Duitsland een coup te plegen?

De samenzwering werd verijdeld.

Dus ik denk het wel.

Het is toch of je bent terechtgekomen in een geschiedenisboek waarvan de hoofdstukken door elkaar zijn gehusseld en alle data verkeerd zijn. Alsof vóór ons de achttiende eeuw is en achter ons de toekomst.

Loopgravenoorlog, rechtse samenzweringen, Duitsland in crisis, bombardementen op Kiev, een prins die keizer wil worden, een president die caesar is, jongetjes die een Forumland willen stichten, antisemitisme dat erger en erger wordt, complotten, oproepen tot geweld, revoluties, nieuwe Raspoetins, vendelzwaaiers met nationalistische symbolen – en altijd is er daartussen wel ergens een hakenkruis te vinden.

Alles is anders, vroeger leeft en uiteindelijk is alles hetzelfde.

De prins die een gruwelijk sprookje wil waarmaken, jongetjes die willen dat Nederland ook in de ganzenpas gaat lopen. Het zijn nog silly walks – vooral als je Gideon ziet waggelen – maar ze doen erg hun best. (Gideon zegt altijd als hij oproept tot geweld dat hij niet oproept tot geweld.)

Ik snap het wel. Democratie is acrobatiek terwijl je aan een slijmdraad hangt. Een autocratische mentaliteit maakt het land weer sterk. Deus vult. God wil het. Door u gebracht in de bek van de uil van Minerva.

De overheid wordt gezien als ziek juist omdat ze fors heeft ingegrepen toen er een pandemie heerste.

Men zag geld door een putje stromen, en overal herkende men bij de overheid oplichterspraktijken. In de bovenwereld, zogezegd, meende men de onderwereld te zien. Slimy Rutte leek weggelopen uit de film Alien – en wie door zijn oogharen keek, zag het verschil ook niet meer tussen de films op het doek en de werkelijkheid die zich als een film ontrolt.

Ondertussen bezoekt een filmster die de rol van president speelt – pardon: die president is – de loopgraven; zijn leger heeft tanks van vijftig jaar geleden buitgemaakt en munitie uit 1933. Zijn vijand begint steeds meer op Graaf Dracula te lijken die zich tegoed doet aan het bloed van de jeugd.

Het kerstdiner van de dood wordt omvangrijker en omvangrijker; hoe bereid je miljoenen kilo’s mensenvlees, mijnheer Ottolenghi?

Ze zijn al gekruid met kruit.

Hier en daar kunnen er nog kogeltjes in het karkas zitten.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden