Lale Gül. Beeld Artur Krynicki
Lale Gül.Beeld Artur Krynicki

Rond de Pride was niet alles #pridewaardig

PlusLale Gül

Het was de week van de 25ste Pride en dat kon de gemiddelde Amsterdammer niet ontgaan zijn. Mijn nogal ingetogen vriend uit Deventer keek z’n ogen uit toen hij in het centrum op elke hoek van de straat de dansende gemaskerde mannen op kleurige hakken tegemoetliep.

En dat terwijl het feest dit jaar erg bescheiden was vergeleken met de tijden voor covid, waarin de opblaaspiemels je links en rechts om de oren sloegen. Toch maakten we er ook dit jaar een gezellige boel van, maar er was zeker ruimte voor verbetering, want niet alles wat er deze week gebeurde was #pridewaardig.

Niet de maatregelen of de pandemie gooiden roet in het eten, maar de Nederlandse en Europese vertegenwoordiging bij de inauguratie van ‘de slager van Teheran’, president Ebrahim Raisi, die betrokken zou zijn geweest bij de moord op circa 5000 politieke gevangenen in de late jaren tachtig. Israël was woest en liet weten het optreden van de EU schandalig te vinden, vooral zo kort na de droneaanval op een aan Israël gelinkte olietanker.

Ik herinner u bovendien aan het feit dat nog niet zo lang geleden de EU-top aankondigde Hongarije politieke sancties op te willen leggen wegens de nieuwe antihomowet, omdat de waarden van de Europese Unie hiermee geschonden worden. Wat ik hieruit begrijp is dat die waarden een ruggengraat vol slagroom hebben.

Ook betrapte ik me deze week erop dat ik het, zijpad van de Pride, sinds lange tijd helemaal eens was met Geert Wilders, die twitterde dat het ‘staatsrechtelijk onzuiver en politiek ongewenst is dat het demissionaire kabinet besluiten neemt alsof men missionair is en nieuwe bewindspersonen benoemt alsof er niets aan de hand is’.

Verder stoorde ik me geweldig aan de Twitterdiscussie over de vraag of Astrid Roemer nog de Prijs der Nederlandse Letteren verdient omdat ze de Surinaamse ex-president Desi Bouterse, die twintig jaar cel opgelegd heeft gekregen vanwege zijn rol bij de Decembermoorden, steunde in haar Facebookbericht. Ook liet ze zich behoorlijk ordinair uit tegen Lilian Gonçalves, die zich verzette tegen de prijsuitreiking aan Roemer en wier eerste echtgenoot Kenneth een van de slachtoffers van de Decembermoorden was. Roemer antwoordde dat Gonçalves haar nieuwe echtgenoot, Antoine de Kom, kleinzoon van verzetsheld Anton de Kom, mag pijpen.

Die prijs wordt uitgereikt om iemands schrijverskwaliteiten, niet iemands politieke voorkeuren of ondiplomatieke taalregister op sociale media, hoe verachtelijk ook. Denk bijvoorbeeld aan gevierd schrijver Harry Mulisch, die een uitgesproken aanhanger was van Fidel Castro, die ook niet de liefste was.

Lale Gül schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? l.gul@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden