Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

Rode lichtjes? Als gnoes steken de fietsers over

PlusMaarten Moll

Een rij rode lichtjes in het asfalt.

Kruising Ferdinand Bolstraat – Stadhouderskade.

Een door de gemeente geplaatste lichtstrip – aan de overkant ligt er ook een – om de fietser ervan te weerhouden door rood te rijden. Nog een middel, naast het verkeerslicht met de drukknop.

Een nobel streven. En even hoopvol als tot mislukken gedoemd.

Hier probeert men een van de hardnekkigste verkeersproblemen aan te pakken. De fietser is de vrijbuiter van het stadsverkeer, en die laat zich natuurlijk niet afstoppen door een paar rode ledlampjes. (Die op groen springen als de kust veilig is.)

Ik bleef een tijdje naar het gebeuren op de kruising kijken.

Dit is, las ik in de krant, het gevaarlijkste kruispunt, ‘de zwartste blackspot van de stad’.

Klopt. De Stadhouderskade is de Afrikaanse rivier de Mara waar, bekend van tv, al die duizenden en duizenden gnoes doorheen moeten om aan de overkant te komen.

Er werd vrolijk door rood gereden.

De jeugd, natuurlijk, maar ook bakfietsen gevuld met kinderen, en de koeriers.

Tot ergernis van de krokodillen.

Claxons. Middelvingers terug. Wat een waanzin.

Een oudere man met een broodtrommeltje achterop die ternauwernood voor de kaken van een bestelbusje langsschoot.

Ik beschouw mezelf als een vrij brave fietser. Ik wacht, vooral overdag, bij rood. En zelfs dan heb je van die opdringerige types die je vragen waar je voor stopt. Of die je zwaar zuchtend voorbijfietsen alsof je de allergrootste sukkel op aarde bent.

En de palen met de drukknoppen staan er voor joker bij. Is er nog iemand in de stad die op die knopjes drukt?

Hou de fietsers maar eens tegen in Amsterdam.

In de Negen Straatjes werden vorige week verkeersdrempels gelegd omdat de fietsers daar volgens bewoners en winkeliers te hard rijden. Fietsers en Fietsbond natuurlijk meteen in de hoogste boom, want kom niet aan de fietser.

Omdat er niet is gehandeld volgend de regels zullen ze weer worden weggehaald. De fietser kan weer scheuren. Bewoners en winkeliers weer verontwaardigd. Alsof er misdadigers wegens procedurefouten worden vrijgelaten.

Ik moet toegeven: het is een guilty pleasure om met behoorlijk wat snelheid vanaf de Warmoesbrug over de Herengracht de Hartenstraat in te jakkeren. En vlak langs voetgangers te schieten die niet op de stoep lopen. Altijd goed voor ten minste een gilletje.

Die rode lichtstrip. Het is een experiment. Hoelang zouden die lichtjes het blijven doen? Ik herinner me die lange lichtstrip op het Museumplein, van Concertgebouw tot Rijksmuseum, die ook al heel snel gebreken kende.

Ik zag nu ook dat veel fietsers op de strip gingen staan, in plaats van ervoor. Lichtstripje treiteren.

En daar probeerde weer iemand met doodsverachting over de Mara te komen.

Sommige dingen veranderen nooit.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden