Lezersbrief

‘Rijke buurman maakt wijk niet leefbaarder’

Minister Stientje van Veldhoven wil meer huizen in armere wijken toewijzen aan hogere inkomens. Maar daar wordt een wijk niet beter van, stelt Harko van den Hende. ‘Tochtige huizen moeten worden opgeknapt en schrale speeltuinen aangepakt.’

Een speeltuin in Amsterdam.Beeld Shutterstock

De leefbaarheid in de armste wijken in Nederland is in gevaar, maar in Amsterdam is dat gevaar kleiner dan in andere plaatsen. Dit is de boodschap van het artikel in Het Parool op basis van een onderzoek dat werd uitgevoerd in opdracht van Aedes, de branchevereniging van woningcorporaties.

Volgens dat onderzoek is een van de grootste risico’s voor de leefbaarheid de overmatige plaatsing van ‘mensen met een zorg- en ondersteuningsbehoefte’ in wijken die het toch al moeilijk hebben. In het artikel stellen twee Amsterdamse woningcorporaties (Eigen Haard en Stadgenoot) dat het probleem in Amsterdam kleiner is vanwege de spreiding van deze kwetsbare groepen over de verschillende wijken.

Ik ken niet de cijfers voor Nederland, maar wel die voor Amsterdam. Die cijfers laten wat anders zien dan de corporaties claimen. De woningtoewijzing aan kwetsbare groepen in de armere wijken van Amsterdam ligt drie tot vier keer hoger dan het stadsgemiddelde met uitschieters naar bijna tien keer zo hoog voor sommige buurten in Noord, Nieuw-West en Zuidoost. Dat cijfermatige beeld komt overeen met de ervaringen die onderzoekers van de Hogeschool van Amsterdam in de afgelopen twee jaar in deze buurten hebben opgedaan.

Die ervaringen zijn, met dank aan een betrokken gebiedsmakelaar in Zuidoost, niet alleen in cijfers maar bijvoorbeeld ook in zogenoemde gevoelskaarten uitgedrukt om de opvattingen van bewoners en de samenhang tussen problemen zichtbaar te maken.

Homeopathische benadering

In een reactie op het rapport pleit minister Stientje van Veldhoven (Milieu en Wonen) voor het toekennen van meer woningen aan hogere inkomens in deze wijken.

Nog even los van de vraag of dit beleidsmatig makkelijk kan, klinkt deze oplossing als een nogal homeo­pathische benadering van het probleem. Meer hoge inkomens betekent een statistische verdunning van het aandeel lage inkomens wat doorgaans tot een hogere gemiddelde score op leefbaarheid voor een buurt leidt.

Maar de directe leefsituatie van mensen met een laag inkomen in die buurt (risico’s: schulden, gezondheid, werkloosheid) wordt natuurlijk niet vanzelf beter als er een nieuwe, rijke buurman komt wonen. Tochtige huizen moeten worden opgeknapt en schrale speeltuinen aangepakt, daar wordt een wijk beter van.

Maar voor de kwetsbare bewoners van die wijk is dat verre van voldoende en is, in relatie met die investeringen, samenhangend buurtgericht sociaal beleid met ouderwetse ­volharding noodzakelijk.

Harko van den Hende, programmamanager inclusief bouwende stad aan de Hogeschool van Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden