Column

Republiek Amsterdam: Kiezen zal pijn doen op de woningmarkt

Michiel Couzy
Michiel Couzy Beeld Wolff
Michiel CouzyBeeld Wolff

Met de verkiezingen in zicht schept minister Stef Blok van Wonen er genoegen in mensen op de kast te jagen. Hierbij geldt: Hoe linkser het doelwit, hoe beter.

Begin deze maand beschuldigde VVD'er woningcorporaties van een Dagobert Duck­complex: ze zijn rijk, maar gedragen zich gierig. "Ze zitten hun stuivers te poetsen." Mooie quotes.

Vorige week zei Blok in deze krant dat Amsterdam de middenklasse wegjaagt. Voor leraren, verplegers, agenten zijn hier te weinig geschikte huizen.

Zijn analyse dat de stad best met wat minder sociale huurhuizen uit de voeten kan, had het beoogde effect. Links zat al snel in de gordijnen. Marjolein Moorman, fractievoorzitter van de PvdA, kreeg 'rillingen over haar rug'.

SP-wethouder Laurens Ivens reageerde op Twitter: 'Over my dead body'. Voormalig PvdA-politicus Egbert de Vries, nu belangenbehartiger van de Amsterdamse corporaties, zei dat Blok 'denkfouten maakte', een beleefde manier om te zeggen dat de minister onzin verkocht.

Dat links zo fel reageert, is niet verwonderlijk. Na de drukte in de stad is de woningmarkt, inclusief erfpacht, het meest beladen dossier in de Amsterdamse politiek. Links en rechts staan lijnrecht tegenover elkaar, waardoor het onderwerp zich perfect leent om politiek te bedrijven.

De partijen dansen al jaren om elkaar heen, zonder toenadering. Links houdt vast aan heel veel sociale huur, terwijl VVD en D66 vinden, net als Blok, dat het wel wat minder kan dan de huidige 57 procent van de woningmarkt.

De woningmarkt komt hierdoor nauwelijks in beweging. En dat is vervelend voor mensen die te veel verdienen voor een sociale woning, maar te weinig voor een koophuis of de vrije sector. Dat geldt met name voor leraren, die, als ze twee of drie jaar ervaring hebben of een werkende partner, al boven de inkomensgrens zitten voor sociale huur.

Amsterdam heeft een schreeuwend tekort aan docenten. Het is dus van groot belang dat deze groep in de stad kan wonen. In het plan dat het college deze maand presenteerde om het lerarentekort aan te pakken, is huisvesting dan ook een belangrijk onderdeel. Daarover zijn links en rechts het in ieder geval eens.

Met nieuwbouw alleen redt Amsterdam het niet. Vorig jaar zijn zo'n 1300, middeldure woningen in aanbouw genomen, veel te weinig om het tekort weg te werken. Bovendien: het aantal nieuwe sociale huurhuizen lag veel hoger.

Om echt iets te doen voor de middengroepen, zijn ingrepen in de woningmarkt noodzakelijk. Tot een paar jaar geleden hield de gemeente woningen achter de hand voor leraren. Als die aan de slag gingen op een Amsterdamse school, konden ze hier ook wonen.

De gemeente kan hierop teruggrijpen door sociale huurhuizen geschikt te maken voor middeninkomens en een deel van deze woningen te reserveren voor docenten. Hiervoor zijn keiharde afspraken met corporaties nodig.

Inderdaad: dat gaat ten koste van andere groepen, die ook in de stad willen wonen. Maar we hebben docenten nu eenmaal hard nodig. Harde keuzes zijn onvermijdelijk. Anders is dat geroep over het belang van middeninkomens louter voor de bühne.

Politiek verslaggevers Roelf Jan Duin en Michiel Couzy belichten beurtelings op zaterdag in 'Republiek Amsterdam' een politiek onderwerp uit de stad.

Reageren? m.couzy@parool.nl

null Beeld Steen
Beeld Steen

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden