Column

Rapmuziek is inzien dat houden van belangrijker is dan talent

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (36) probeert in Het Parool van maandag, woensdag en vrijdag iets van het leven te begrijpen.

James Worthy Beeld Agata Nowicka

Ik sta in de snackbar en staar in de glazen vitrine. Alle snacks zijn netjes opgestapeld. Soms loop ik alleen maar een snackbar binnen om eventjes naar de zorgvuldig opgestapelde snacks te kijken.

Tweeënveertig frikandellen op een mooie stapel, een kipcornpiramide, twee gele kroketten die naast een berg bleke kroketten liggen, een huisje van kaassoufflés; ik word er rustig van.

Op de frisdrankkoelkast staat een televisie. De nieuwslezeres op de tv heeft het over twee vechtende rappers.

"Rapmuziek en de islam zijn de twee grootste gevaren voor onze samenleving," zegt de snackbareigenaar, terwijl hij een frikandel in tweeën snijdt. Hij kijkt naar de tv en schudt met zijn zweterige, rode hoofd.

"Rapmuziek is onze kinderen aan het vergiftigen," vervolgt de man.

"Dus u, een snackbareigenaar, heeft het over het vergiftigen van kinderen?" vraag ik.

"Laat ik het anders zeggen: van het luisteren naar rap is nog nooit iemand een beter mens geworden."

Ik neem de man mee naar 2004. Naar een feestje in het aan de Spuistraat gelegen Bitterzoet, maar ik had hem net zo goed mee kunnen nemen naar een Stpdfrsh feestje in de Mazzo of naar een editie van Chocolate in de Melkweg.

Samen lopen we over de dansvloer van Bitterzoet. De dj draait Tried by 12 van East Flatbush Project en ik stel wat mensen voor aan de snackbareigenaar.

"Dit is Vincent Patty. In 2016 is Vincent een van de beste rappers van Nederland en hij runt een zeer succesvol label genaamd Noah's Ark."

"Dit is Nalden. Nalden is een van de oprichters van down- en uploaddienst WeTransfer."

De snackbareigenaar veinst een gaap en toont hiermee aan dat hij nog niet heel erg onder de indruk is. Ik zeg tegen hem dat we nog lang niet klaar zijn.

"Dit is Vincent Reinders. Reinders zit achter online muziekmedium 22tracks."

"Dit is Jim Taihuttu. Dit is Freddy Tratlehner. Dit is Mr. Probz. Dit is Pepijn Lanen. Dit is Piet Parra. Dit is Rotjoch. Dit zijn de jongens van Appelsap. Dit is Saul van Stapele. Dit is Farid Benmbarek. Dit is Paul Geusebroek. Dit is Andrew Makkinga. Dit is Karin Amatmoekrim. Dit is Kees de Koning."

"En wie zijn dat?" vraagt de snackbareigenaar.

"Dat zijn Edson Sabajo en Guillaume Schmidt; de ongekroonde kroonprinsen van de Amsterdamse hiphopscene. Die zitten achter sneakerwinkel Patta. Deze week openen ze een winkel in Londen en ik ben daar heel erg trots op."

"Ik ben sowieso trots op al die gasten aan wie ik je net heb voorgesteld. Hun dromen waren ooit groter dan hun talent, maar daar hadden ze schijt aan. Dat is rapmuziek. Simpelweg inzien dat houden van belangrijker is dan talent en dat bravoure belangrijker is dan een curriculum vitae. Als je voelt dat je de beste bent, is de kans groot dat je ooit de beste wordt. Dat is rapmuziek. Het is geen gif, nee, het is een groeimiddel."

Reageren? james@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden