Plus Republiek Amsterdam

Pruttel pruttel, daar komt GroenLinks

Beeld Steen

In de laatste week voor de kerstvakantie ging de gemeenteraad akkoord met een fikse verhoging van de parkeertarieven. Zo'n verhoging invoeren is geen hogere wiskunde, maar wel belangrijk voor de uitstraling van het linkse college en dan met name voor GroenLinks, dat de kiezers plechtig een duurzamer ­Amsterdam had beloofd.

GroenLinks kon deze opkikker gebruiken. Het jaar begon zo goed voor de partij: een overwinning bij de verkiezingen, daarna de vorming van een geheel links college en als bonus de benoeming van partijgenoot Femke Halsema tot burgemeester.

GroenLinks veroverde een machtspositie van PvdA-achtige proporties in Amsterdam en kreeg daarmee een historische kans om een stempel op deze stad te drukken. Maar na de verkiezingswinst begon de grootste partij van de stad te haperen.

De wethouders van de andere partijen kwamen lekker op stoom: Sharon Dijksma verhoogde de parkeertarieven, Laurens Ivens boekte bouwrecords, Marjolein Moorman profileerde zich als beschermvrouw van patiënten en werknemers van het failliete Slotervaartziekenhuis, Udo Kock kwam met nieuwe maatregelen tegen het massatoerisme en Simone Kukenheim presenteerde direct na haar zorgverlof een grote investering in sport.

De GroenLinks-wethouders bleven stil. Letterlijk. Van Touria Meliani, wethouder Kunst, is nog niets vernomen. Ze woont de gemeenteraadsvergaderingen zwijgend bij. Als ze wel moet optreden, zitten collega-wethouders en partijgenoten met de handen in het haar te luisteren naar haar warrige ­betogen.

Ook Rutger Groot ­Wassink is al twee vergaderingen niet aan het woord geweest, bij gebrek aan plannen. Marieke van Doorninck, de derde wethouder van GroenLinks, zit voortdurend in de verdediging.

Ze is opgescheept met twee probleemdossiers uit de ­erfenis van haar voorganger Eric van der Burg: erfpacht en de brug over het IJ. Deze week werd ze vanaf de publieke tribune uitgemaakt voor lafaard, omdat ze niet in staat was de aanleg van een ­bedrijventerrein te voorkomen in het groen van de Lutkemeerpolder.

De uitbarsting kwam ­nota bene uit de GroenLinksachterban, die luid aangaf de partij niet meer te herkennen. De voornaamste daad van wethouder Van Doorninck is de korting op erfpacht, maar dat is hardcore rechts beleid uit de ­koker van coalitiegenoot D66.

Bij gebrek aan grote, linkse ­daden, kregen de kleinere ­besluiten veel aandacht, zoals het verdwijnen van de I amsterdam-letters van het Museumplein. Dit leverde hoongelach en ergernis op: was dit nou de Linkse Lente?

Besturen is toch iets anders dan oppositie voeren. GroenLinks moest wennen aan die nieuwe rol.

En dat in een ingewikkeld krachtenspel, met een rechts ­kabinet, een ongeduldige achterban en een oppositie die veel verder gaat dan de gemeenteraad: in de rest van Nederland is het inmiddels een gezelschapsspel om alles wat in Amsterdam gebeurt in de schoenen te schuiven van GroenLinks en het vervolgens belachelijk te maken, van I amsterdam tot het nachtelijk vaarverbod in de grachten en de gender­neutrale toiletten.

Dat is niet erg, want zulke oppositie versterkt het profiel van de partij, maar dan moet daar wel iets fundamenteels tegenover staan. Daarom waren de laatste weken zo belangrijk voor GroenLinks.

Naast de verhoging van de parkeertarieven, zette de partij ook een belangrijke stap met de 24-uursopvang voor uitgeprocedeerde asielzoekers. Het lijkt erop dat die de goedkeuring krijgt van het kabinet. Daarnaast kondigde Groot Wassink plannen aan om langdurig werklozen aan de slag te krijgen.

Laaghangend fruit weliswaar, maar GroenLinks loste hiermee wel belangrijke beloftes in uit het coalitieakkoord. De motor begin te pruttelen. En dat mag ook wel. Want de Groen­Linkse stempel op de stad is nog slechts een vage inktvlek en de tijd begint nu al te dringen.

Politiek verslaggevers Michiel Couzy en Ruben Koops belichten beurtelings op zaterdag in 'Republiek Amsterdam' een politiek onderwerp uit de stad.

Reageren? m.couzy@parool.nl

Michiel Couzy Beeld Wolff
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden