Plus Column

Profiel nieuwe burgemeester: iemand als Eberhard van der Laan

Beeld Mokerontwerp

Amsterdammers staan bekend om hun grote hart, maar voor de bestuurders van hun stad hanteren zij in de regel een streng toelatingsbeleid. Zeker als de bestuurder in kwestie verantwoordelijk is voor de inzameling van afval, de financiën, de aanleg van de metro, de parkeertarieven of het spreiden van de drukte, heet hij of zij in de volksmond al snel een pannenkoek.

Eberhard van der Laan is nooit een pannenkoek geweest. Meteen na zijn installatie in de zomer van 2010 kreeg hij de misbruikzaak op kinderdagverblijf Het Hofnarretje op zijn bord, en met de zowel doortastende als sensitieve manier waarop hij dat verschrikkelijke dossier behandelde, dwong hij alom respect af.

Een van de kerntaken van het burgemeesterschap is een geruststellende aanwezigheid in de stad. In die eerste moeilijke maanden maakte Van der Laan duidelijk dat Amsterdam op hem kon rekenen, ook als de nood aan de man was. Het was in deze periode dat de burgemeester veranderde in een burgervader, een man bij wie de stad in goede handen is.

Het werkte in het voordeel van Van der Laan dat hij een voorliefde lijkt te hebben voor de moeilijkste klussen. Heikele onderwerpen met een groot afbreukrisico, zoals de metamorfose van Zwarte Piet, het evenementenbeleid of de bezetting van het Maagdenhuis, pakte hij met beide handen aan, waarbij hij als ervaren mediator nooit vergat het eerste cadeautje aan de aangevallen partij te geven.

Nog zo'n belangrijke eigenschap van de burgemeester: hij is niet bang uitgevallen. Van der Laan wandelde geregeld fluitend naar het hol van de leeuw, en schrok er niet voor terug daar, omringd door boze voetbalsupporters, boze demonstranten of gewone boze burgers, rustig uit te leggen waarom zij toch echt hun zin niet zouden krijgen. En als iemand onredelijk bleef toeteren, toeterde hij net zo hard terug.

Patrick Meershoek is verslaggever en columnist van Het Parool. Beeld foto: Maarten Steenvoort

Die ideale bestuurder die zich net zo gemakkelijk bewoog op de Albert Cuyp als op de Zuidas, gaat ook nog eens verpakt in een wat morsige verschijning, lang verstokt aan sigaretten en met een merkwaardige voorliefde voor frikandellen.

Dat laatste maakt dat in alles wat Van der Laan als eerste burger van deze stad deed, hij toch ook steeds een gewone Amsterdammer bleef. Het is nu aan de gemeenteraad om een profiel op te stellen voor een nieuwe burgemeester. Wellicht kan worden volstaan met een eenregelige kattebel: doe maar iemand als Eberhard van der Laan.

Reageren op deze column? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden