Gina Marbus.

‘Pornopraat kruipt tussen de lakens bij jongens van zestien’

Het Parool Columnfestival

Het Parool Columnfestival is weer van start gegaan onder Amsterdamse middelbare scholieren. Deze week de beurt aan Gina Marbus en Amisha Radjie.

Gina Marbus, Gerrit van der Veen College, 4 havo: ‘Pornopraat kruipt tussen de lakens bij jongens van zestien’

Ooit een jongen van zestien horen praten over zijn derde been? Hij knapt ook af op meisjes die niet boven de deken seks willen hebben. En als ze niet goed kan neuken, dan beft hij haar niet. Of als je maagd bent, zijn er altijd nog komkommers. Het leed dat viskraam heet daar beneden.

Nog steeds een jongen van zestien die zijn ervaringen deelt. Deze meneer weet het allemaal precies te zeggen, maar of hij zeker weet dat hij de klit te pakken heeft en niet een schaambeen pijnlijk aan het droogneuken is, dat is nog maar de vraag.

Jongens en meisjes van zestien weten het misschien allebei nog niet precies, maar waarom die stomme pornopraat? Misschien fijner om je eerste ervaringen op een wat vriendelijkere toon te verwoorden en wat ruimte voor bijkomende gevoelens te laten.

Ik ken het meneertje, was zelf niet het mevrouwtje, maar dat doet er eigenlijk helemaal niet toe. Ik hoor onder leeftijdgenoten weinig anders dan deze toon. ­Gevolg hiervan is dat je meer op je hoede bent voor kwetsende recensies dan voor een soa of een ongewenste zwangerschap.

Al probeer je opmerkingen over viskramen, frigiditeit, ‘moeten pijpen want je hebt het immers beloofd’, of ‘hij is toch ook voor jou helemaal down under gegaan’ naast je neer te leggen. 

Voor je het weet, kruipen de woorden tussen je lakens of liggen ze commentaar te leveren op je hoofdkussen wanneer je eindelijk met die lieve jongen iets wat op liefde lijkt probeert te bedrijven.

Amisha Radjie.Beeld Het Parool

Amisha Radjie, Ir. Lely Lyceum, 4 vwo: ‘Kijken werkgevers naar de toekomst?’

De studie rechten en dan uiteindelijk advocaat worden: dat is mijn droom. Als Surinaams-Hindoestaans meisje moet ik meer sollicitatiebrieven sturen dan de Nederlander zonder migratieachtergrond.

Zijn het vooroordelen over een bepaalde groep? Is het omdat mijn over-overgrootouders contractarbeiders waren?

In een land waar gelijkheid zo belangrijk is, wordt er toch onderscheid gemaakt in cultuur. In artikel 1 van de Grondwet voor het Koninkrijk der Nederlanden staat dat discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, niet is toegestaan. Ook de Universele Verklaring van de Rechten van de mens uit 1948 verbiedt discriminatie.

In 2019 deden de Universiteit van Amsterdam en Universiteit Utrecht een groot veldonderzoek en daaruit bleek dat sollicitanten met een migratieachtergrond worden gediscrimineerd op de arbeidsmarkt. Uit dat onderzoek is gebleken dat een Nederlander 2,2 brieven moet sturen. Een Antilliaan moet de meeste brieven sturen: tussen de 3,7 en 6,9!

Waarom krijgt Jan-Peter al na 2,2 brieven een antwoord en Shurendy pas na 3,7 tot 6,9 brieven? De ouders van Shurendy zijn in 2000 gemigreerd naar Nederland, wat heeft dat te maken met het aantal sollicitatiebrieven dat hij moet sturen?

In 2019 deed website CVster ook een onderzoek. Ze verstuurden 480 digitale sollicitaties. Twee versies: één onder een Nederlandse naam en een onder een niet-Nederlandse naam. Wat bleek: 98 procent heeft de mail geopend bij een Nederlandse naam en 89 procent bij een niet-Nederlandse naam. Dat is toch wel een schokkende 9 procent die er expres voor gekozen heeft om de mail met de niet-Nederlandse naam niet te openen.

Waar kijken werkgevers nou naar? Naar de toekomst en de economie, of proberen ze uit te zoeken of Mohammed die een baan wil nu een Turk of Marokkaan is?

Sollicitaties zijn voor mij nog ver weg, en bang ben ik niet. Want ik, Amisha, een Surinaams-Hindoestaans meisje dat gelooft in het hindoeïsme en daar megatrots op is, heeft van haar geloof geleerd: ‘Een sterk persoon neemt geen wraak, ze gaat verder en laat karma het werk doen.’

Vanwege het reces van de gemeenteraad is de Republiek Amsterdam met zomer­stop. De ruimte wordt nu beschikbaar gesteld aan Amsterdamse ­scholieren: een samen­werking van productiehuis Nowhere en Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden