Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Poetin wil bewijzen dat hij geliefd is, terwijl hij wéét dat hij het niet is

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Schijndemocratie is de consequentie van nepnieuws en leugens.

Uiteindelijk krijgt het iets kinderachtigs.

Maar het kost wel levens.

Rusland houdt bijvoorbeeld een referendum waarvan iedereen de uitslag al weet. Vooral omdat je ook kunt zien hoe er gereferendeerd wordt: militairen bellen bij je aan met een cameraploeg en vragen of je ‘ja’ of ‘nee’ wil invullen. (Close-up van een pen die ’ja’ invult.)

Waarom zegt Poetin niet domweg: “Dit gebied is van ons!” Waarom wil hij een soort legitimatie? Waarom wil hij een zogenaamde meerderheid achter zich? Het lijkt op democratische prostitutie. Poetin wil bewijzen dat hij geliefd is, terwijl hij wéét dat hij het niet is. Dus koopt hij liefde met een mitrailleur. “Ja, ik wil je, Poetin.”

Dit doet Poetin ook met de vrijheid van meningsuiting, een pijler van de democratie. Zonder die vrijheid geen democratie. Poetin heeft die vrijheid in stukken gehakt en er mag slechts een splinter worden benut. Zo krijg je Russische talkshows waarin iedere dag weer hetzelfde wordt gezegd. (“We strijden tegen de nazi’s.” “Wie zijn de nazi’s?” “Het hele Westen!”)

In Nederland hebben we daar soms ook last van, en er zijn vele keren dat ik tegen het scherm roep: “Ha, we krijgen weer een Russische talkshow vanavond!” De meningen liggen vast. Debat is dan het aanlengen van water met water.

Sommige columnisten – en ik wil best de hand in eigen boezem steken – hebben daar ook last van. Leest u ergens ‘Poetin’ in mijn column, dan mag u ervan uitgaan dat ik geen liefhebber van de man ben. Integendeel. Ik vind hem gevaarlijk en wil daarvan constant getuigen.

Ik snap eveneens dat er mensen zijn die Baudet en zijn kameraden gevaarlijk vinden en ons dat dag in dag uit willen vertellen. En ja, Ongehoord Nederland is ook een ‘Russische talkshow’. Maar er is een verschil. Óf Baudet en zijn adjudanten willen niet in andere talkshows zitten, of worden niet uitgenodigd. En ja, dan zijn ze wel aangewezen op hun ON-reservaat (waarvan ik trouwens hoop dat het blijft bestaan.)

Ook hier in eigen land rukt de kinderachtigheid op. We zijn aan het pesten en soms staat er iemand op die roept: “Maar juf, hij slaat echt!”

Maar een waarschuwing is op zijn plaats (‘Hear! Hear!’).

Als ons lieve volk in de penarie zit en geen uitweg meer ziet – en die kant gaat het op – moet voor onze democratie alle kinderachtigheid overboord. Dat wordt nog een hele toer.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden