Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Poetin moet eigenlijk erkennen dat hij verloren heeft in Cherson

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Ik antwoordde: “Waaraan ik denk? Het erkennen van verlies is ondraaglijk. Daarom verwondt de dood ons. Wie een ander moedwillig de dood instuurt, veroorzaakt welbewust verdriet en verlies. Dat verlies moet een hoger doel dienen, wat trouwens meestal niet het geval is. Maar ook als je verlaten wordt in de liefde en je je verlies moet erkennen… Ik heb wat gehuild.”

“Godallemachtig, wat ben jij serieus geworden zeg!” zei ze.

“Sorry… Ik dacht niet aan ons. Ik dacht aan Poetin en Cherson. Poetin trekt zich daar terug. Hij moet eigenlijk erkennen dat hij daar verloren heeft. Dat gaat hij niet doen. Dat kan hij niet. Hij. De grote leider. Hij maakt er een bevroren conflict van. Een soort Noord- en Zuid-Korea.”

“Nou, ik vind dit zo ontzettend oninteressant en saai… Je ziet Poetin als een in de steek gelaten minnaar of zo?”

“Ja… zoiets… Al die dode soldaten… Oké, ik zal het er verder niet over hebben… Maar goed, je zei dat je geopereerd moet worden?”

“Om het maar even over iets anders te hebben… Ja, maar als jij met die dode soldaten in je kop zit, heb ik geen zin om over mijn operatie te praten. Ik heb trouwens helemaal geen zin om over mijn operatie te praten.”

“Het spijt me… Ik vind het heel naar voor je…”

“Ach, doe normaal… Wat verlies je als ik sterf? Niets. Zie mij maar als een dode soldaat… Of niet. Hoe vaak heb je de afgelopen dertig jaar aan mij gedacht?”

“Nou… Ja, god… Toch wel… een paar keer… Ja… Ik herinner me dat ik het heel leuk en prettig vond en…”

“Maar als ik tien jaar geleden was overleden en je had dat gehoord, had je dan gehuild? Nee toch… Ik ook niet om jou als ik je naam in de overlijdensadvertenties was tegengekomen. Dat had ik tegen mijn man gezegd… Goh, die ken ik nog van vroeger?”

“Hoe had je me dan beschreven?”

“Als een leuke onbetrouwbare doerak.”

“Ja, sorry, begrijp ik wel…”

“Ik was dolblij dat ik van je verlost was… Daar had ik verdriet van. Het was verlies. Maar ik was ook blij…”

“Ik had ook verdriet…”

“Ja, terwijl je met je onbetrouwbare gedrag er de oorzaak van was!”

“Ja, dat is misschien… ook wel zo…”

“Gek is dat… Nu ben ik toch geïrriteerd… Terwijl ik het leuk vond je te zien… We hebben oorlog gehad, nooit echt verlies erkend.”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

t.holman@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden