Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Poetin beseft dat dit zijn laatste kunstje is – of hij nu ziek is of niet

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Poetin probeerde zijn religie in te zetten om een tijdelijk bestand voor elkaar te krijgen.

Bad hij om vrede voor een oorlog die hij zelf is begonnen en kan eindigen? Of voor een overwinning?

Hij vroeg eveneens begrip van de vijand; die wilde toch zeker ook het feest van licht en vrede vieren, terwijl er voor hen niets te vieren viel.

Dat kerstbestand werd niks.

De Oekraïners begrepen dondersgoed dat Poetin het bestand wilde gebruiken om zijn eigen troepen te hergroeperen.

De cynische inzet van een flexibele God.

Cynisch omdat je van kerstmis en God en alles wat daarbij hoort een wapen maakt. Dat is in feite altijd in de geschiedenis gebeurd. Het is zelfs de reden waarom veel oorlogen zijn begonnen.

Een stevige godsdienst, weet Poetin ook, maakt het gebruik van kanonnenvoer eenvoudiger. Wie voor het goede strijdt komt immers zogenaamd in de hemel terecht.

Kanonnenvoer is een door de leider gezegende maaltijd die de vijand moet bereiden. Hoe het smaakt? Hoe smaken kinderlijken gedrenkt in pijn en verdriet?

Het is al lang duidelijk: Poetin luistert alleen naar macht en kracht.

Hij beseft dat dit zijn laatste kunstje is – of hij nu ziek is of niet.

Ook hij zal denken: stel dat ik verlies, wat is dan mijn nalatenschap? Hitler bleef tot zijn zelfmoord plannen maken om alsnog te winnen. Tegen beter weten in? Zijn getrouwen spraken hem naar de mond. Pas toen de Russen bijna de Führerbunker hadden bereikt maakte hij er een eind aan en liet zijn lijk verbranden. Daarvoor moet het in die bunker nog een decadente zooi zijn geweest. Eva Braun, die wist dat ze ging sterven, wilde nog dansen en drinken, terwijl de bunker schudde van de bommen die op de Rijkskanselarij terecht kwamen.

Wat wilde ze vieren? De dood? Het leven? Of wilde ze, wat ik denk, domweg iets vieren om tot het einde toe te blijven geloven in het sprookje waarbij ze betrokken was geraakt.

Ik hoop nu steeds op berichten dat er in het Kremlin waanzinnige feesten worden gehouden. Dan is zijn einde aanstaande.

Zelfs als Poetin geen kanker heeft, wordt hij zwakker. Zijn leeftijd stuurt elke dag briefkaarten van De Dood en zijn gezanten.

“Hoi Vladimir, je prostaat hier. Hij is weer groter geworden!”

“Hoi Vladimir, hier je geheugen. Er is weer een deel weg.”

“Hoi Vladimir, hier je hormonen. We zijn nog maar met weinig…”

Maar wie komt er dan?

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden