Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Plicht en liefde, het één hielp hem bij het ander, het ander bij het één

PlusTheodor Holman

Zijn enige zoon was nu het huis uit. Hij had de jongen nog honderd euro gegeven als een soort laatste zakgeld en hij reed nu in zijn auto naar huis.

Daar zag hij dat er nog een onbelangrijke doos was vergeten. Hoewel…

Hij keek er even in en zag, tussen wat kinderboeken en strips, een foto van zijn vrouw. Een mooi portret. Had hij die op zijn kamer gehad? Nooit gezien, maar de laatste jaren kwam hij daar ook zelden.

Even dacht hij aan de foto waarin zijn vrouw met hun pasgeboren zoon in het ziekenhuis in haar armen lag. Snel aan iets anders denken.

Hij ging naar de kamer van zijn zoon. Er lagen nog wat rommeltjes. Hij ontdekte er nog een foto: zijn zoon als als achtjarige naast Ajaxkeeper Kenneth Vermeer. Had hij vast te kinderachtig gevonden om mee te nemen.

Hij ging op het bed van zijn zoon liggen en dacht: wat moet ik nu met deze kamer doen? Hij wilde geen huurder.

Eigenlijk was het huis nu te groot en kleinkinderen zouden er waarschijnlijk ook nooit komen. Hoewel, zijn oude collega Henk en diens echtgenoot Bert hadden ook een kind. Je wist niet hoe het in het leven liep.

Opeens zag hij dat er op het plafond een tekening was gemaakt. Met potlood. Duidelijk van een kind. Onduidelijk, maar toch wist hij onmiddellijk wie het was. Dus als hij naar bed ging, zag hij dit.

Had hij te weinig met zijn zoon over haar gepraat? Beiden meden dat gesprek. Ze wilden, zo leek het, het voor elkaar niet moeilijk maken. Was dat een fout geweest? Ach, tijdens zo’n periode voer je op je intuïtie, wat had je anders? Hoe was hij trouwens destijds bij het plafond gekomen? Had hij een stoel op het bed gezet? Nog gevaarlijk ook!

Hij probeerde te slapen, maar dat lukte niet. Er werd van boven naar hem gekeken.

Hij studeert… Dan heb ik het toch goed gedaan?

Maar de jongen had ook hém overeind gehouden. Juist door de zorg. Zijn boterhammetjes, zijn voetbalkleren in de was, de ruzies voor het eindexamen als hij hem zag lummelen, net doen of hij niks hoorde als zijn zoon dronken thuis kwam en boven de wc-pot aan het kotsen was. Plicht en liefde, het één hielp hem bij het ander, het ander bij het één.

Hij glimlachte naar de kindertekening en viel in slaap.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden