Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Peter stal ons hart na de moord op Theo van Gogh

PlusTheodor Holman

Peter R. de Vries is dood.

Is het een overwinning voor de gemilitariseerde ratten van de onderwereld?

Als het een overwinning is, dan is het een pyrrusoverwinning. Dat zijn de enige overwinningen die ze nog kunnen behalen: ze winnen iets waarbij ze uiteindelijk alleen maar meer verliezen.

Ongetwijfeld zal er in de gevangenis zijn gejuicht.

“Ik heb het niet gedaan, ik zit veilig hier,” schreeuwde de opdrachtgever.

Met wie vierde hij dat?

Zijn er die roepen ‘Respect dat het je is gelukt!?’

Van wie krijg je dan dat respect dat je zo graag wil? Van een stel onbenullen met een IQ van rond de zestig?

Je zit in het gevang, waar je vermoedelijk en hopelijk tot je dood moet blijven en je merkt hoe het ware respect eruitziet, het respect dat iemand verdiende omdat hij onrechtvaardigheid bestreed.

En jij, uitschot, kunt letterlijk en figuurlijk geen kant op. Je zit vast.

Is het fijn om leed te zien? Bevredigt het je wraakzucht om huilende kinderen te kunnen bekijken, een huilende echtgenote, huilende vrienden die allemaal onschuldig zijn? Het antwoord moet wel ‘ja’ zijn. Maar ook al heb je een minimum aan opleiding en wordt je gevoel gevormd door een hart van ijs en stink je elke dag weer naar het zweet van de dood en het bloed dat je hebt vergoten, welk genoegen haal je hier dan uit? Ik zal het nooit begrijpen.

Een duivel is vermoedelijk duivel geworden omdat hij niet weet hoe zich diep te schamen. Hij kan alleen maar diepe jaloezie voelen bij een ieder die het goede probeert te doen.

Wat een armzalig bestaan.

Maar ja. Wat is nu rechtvaardigheid?

Direct nadat Theo van Gogh was vermoord, was ook ik tot de nok toe gevuld met haat en wraak. Graag had ik een en ander zelf voltrokken. Maar dat moet juist niet. Het elke dag tot je dood toe meemaken dat je leven zinloos is en dat je daaraan nooit meer zin kunt geven, is een uitstekende straf. Daarom moet levenslang ook altijd ­levenslang blijven.

Peter stal ons hart toen hij meteen na de moord op Van Gogh de titelsong van Theo’s film Cool (‘Hou je hoofd cool’) een heel seizoen lang gebruikte onder de aftiteling van zijn programma, als eerbetoon. Toen de ­laatste aflevering eraan kwam liet hij ons, zeer attent, weten dat dit de laatste keer zou worden.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden