Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Peter moet deze strijd winnen, anders is het alsof de misdaad een grote slag slaat

PlusTheodor Holman

Een liquidatie is niet alleen een misdaad tegen degene die het betreft, maar tevens op zijn omgeving die volstrekt onschuldig is. Een moeder, een kind, een partner, collega’s, vrienden en vriendinnen.

Er is nog iets misdadigs aan een liquidatie. Je schakelt alles wat rechtvaardigheid en beschaving is in één klap welbewust uit.

Peter R. de Vries – ik heb hem vroeger een paar keer gesproken en geïnterviewd – had een bijna obsessieve lust naar rechtvaardigheid. Hij moest en zou de zaken ‘in orde’ brengen. De daders moesten worden gevonden en rechtvaardig worden gestraft. Dat was zijn raison d’être. Het jagen op rechtvaardigheid en dus op misdadigers die die rechtvaardigheid hadden bezoedeld.

Hij begreep als geen ander dat wie een misdaad had begaan altijd meerdere schuld­lozen strafte.

Verdomme, verdomme!

Peter leek te spelen met z’n leven. Maar hij verzekerde ons dat hij dat juist niet deed. Hij was voorzichtig, had af en toe beveiliging, maar moet toch ook geweten hebben dat je zoiets nooit sluitend kunt krijgen. Wie jou echt wil vermoorden, kan dat. Hoeveel haat moet je dan hebben opgewekt?

Voor mijn Italiaanse kennissen hier is het niets nieuws. Maar ze zien hoe geschokt ik ben. “Wraak heeft geen zin, want wie bevredigt het? Niemand. Daarom is het de motor van het kwaad,” zegt Tanya. Haar vader is magistraat in het dorp.

“Wie wraak wil, is ontluisterd en wil zijn domheid met geweld wegpoetsen,” zegt haar man.

In de krant staat dat Peter eigenlijk niet beveiligd wilde worden. Ik kan me dat voorstellen. Beveiligd worden – ik weet waarover ik spreek – is vrijheid inleveren. En ook dat was precies wat Peter dreef: het streven naar een rechtvaardige vrijheid. Niet een vrijheid voor een misdadige elite die dat alleen voor zichzelf wil afdwingen met moord, doodslag en corruptie. Ooit had hij dan ook politieke ambities.

Op het moment dat ik dit schrijf, hoor ik dat hij vecht voor zijn leven. Het maakt me misselijk. Hij moet deze strijd winnen, anders is het of de misdaad een grote slag slaat. Gelukkig zijn er arrestaties verricht. Je zult het zien: suffe klootzakken die het in opdracht hebben gedaan… Peter zou beslist willen dat deze jongens een rechtvaardige straf krijgen. En toch zijn dit de momenten waarop ik erg twijfel aan wat rechtvaardigheid is. Juist op deze momenten heb je een vorm van beheersing nodig die je eigenlijk niet wenst.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden