Beeld Artur Krynicki

Pesten is niet sexy genoeg, rebellerende influencers zorgen voor hogere kijkcijfers

PlusNatascha Van Weezel

Deze week draaide het publieke debat voornamelijk om #ikdoenietmeermee, de actie waarbij influencers aandacht vroegen van de overheid. Waarvoor ze precies aandacht vroegen werd me niet geheel duidelijk; het had iets met corona te maken en het laten horen van een kritisch geluid. De media doken er meteen bovenop en de actievoerders zaten aan tafel bij alle grote talkshows.

Soms vind ik het jammer dat de waan van de dag afleidt van andere onderwerpen die minstens even belangrijk zijn. Niemand had het nog over de Week Tegen Pesten. De prachtige uitzending die het Jeugdjournaal hierover maakte bleef grotendeels onopgemerkt. En dat terwijl een representatief onderzoek in opdracht van datzelfde programma uitwees dat bijna zes op de tien kinderen van negen tot dertien jaar zijn of worden gepest.

Helaas kan ik daarover meepraten. Op mijn negende had ik een knaloranje winterjas met gele strepen. Mijn klasgenootjes vonden het hilarisch. Zelf droegen ze kleding die geheel volgens de laatste mode was – halverwege de jaren negentig waren dat tuinbroeken van het merk CoolCat. Ze scholden me uit voor ‘vuurtoren’ en ‘wortel’. Op zich overkomelijk, ware het niet dat dit het startsein bleek voor een veel groter pestoffensief.

Ik werd steevast uitgemaakt voor ezel (dat rijmt namelijk zo lekker op Van Weezel), er werden briefjes in mijn lade gestopt waar ‘vetzak’ op stond en als ik mijn mond opendeed om een vraag te beantwoorden werd ik uitgelachen.

Ik begon mezelf te haten, dacht dat ik het pesten volledig aan mezelf te danken had en voelde me dik en dom. Ik trok me steeds meer in mezelf terug, totdat ik uiteindelijk helemaal niet meer durfde te praten.

Alleen op mijn kamer kon ik volledig mezelf te zijn. Daar kleedde ik me zoals ik wilde en fantaseerde ik over een beter leven, waarin ik me een prinses, een beroemde actrice of een stoere journaliste waande.

Gelukkig waren er in die tijd nog geen sociale media, want ik had tenminste nog één plek waar ik me veilig voelde. Tegenwoordig is dat wel anders: een groot deel van de pesterijen vindt plaats via WhatsApp of Instagram, apps die je 24 uur per dag bij de hand hebt. Slachtoffers van digitale pesterijen kunnen helemaal nergens meer schuilen.

Een aantal dagen geleden meldden medewerkers van De Kindertelefoon dat ze tijdens de lockdown vier keer meer meldingen kregen over cyberpesten dan voorheen. Vrij problematisch lijkt me. Toch repten de talkshows hier met geen woord over. Pesten is nou eenmaal niet het meest sexy onderwerp en rebellerende influencers zorgen ongetwijfeld voor hogere kijkcijfers.

Zonde dat het publieke debat wordt bepaald door de eeuwige drang om te scoren. Wat schieten gepeste kinderen in hemelsnaam op met een gesprek over vage hashtags die een dag later alweer worden ingetrokken?

Natascha van Weezel (34) is journalist. Elke maandag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? natascha@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden