Nico Dijkshoorn. Beeld Artur Krynicki
Nico Dijkshoorn.Beeld Artur Krynicki

Permanent een moreel corrigerende vinger boven mijn hoofd

PlusNico Dijkshoorn

Nico Dijkshoorn

Je bent een iets te dikke witte man, je hebt een baardje, je brouwt zelf bier in je schuurtje en dat noem je Dikkie’s Natte Droom, je rijdt op een elektrische fiets, maar dan wel een opgevoerd tot 70 km per uur door een oude vriend die de technische school heeft gedaan, je hebt een transparant koffie-eiland in je huis laten bouwen dat je één keer in de maand vol laat gieten met Ethiopische bonen, je koopt alleen kaas bij dat ene kaasmannetje in dat ene straatje omdat ze daar de beste kaas verkopen, je bent voor Cambuur omdat iedereen al voor een andere club is én je zit drie keer per week huilend in een houten ton met ijs, met al je vrienden (2) eromheen, hoe kijk je dan nu naar de oorlog in Oekraïne.

Zet die alles in perspectief?

Hoe werkt dat? Meisje Meiland bijvoorbeeld, met dat onderlipje, hoe gaat die daarmee om, een aan stukken gereten vrouw, midden op wat ooit de gezelligste markt in Kiev was? Ik zou dat ingewikkeld vinden, op Instagram met vers gevulde lippen zeggen dat die en die heel leuke gouden hangertjes verkoopt voor weinig. Meisje Meiland heeft daar geen enkel probleem mee.

Ik merk het zelf ook. Er hangt permanent een moreel corrigerende vinger boven mijn hoofd. Doe ik niet te gewoon? Kan dat nog wel, naar Teun van de Keuken kijken die iemand in Hongarije keihard ondervraagt. ‘Dus deze Hongaarse goulash in blik, die wordt helemaal niet in Hongarije gemaakt?’

Het geldt eigenlijk voor alles. Kan dat wel, eerst naar het Grote Mensen Acht Uur Journaal kijken, zodat ik in een half uurtje weer helemaal bij ben en daarna, met een dreigende atoomoorlog in het achterhoofd, kijken naar Married At First Sight, waarin mensen net doen alsof ze van elkaar houden omdat er geen enkele andere manier is om ooit met hun kop op de televisie te komen.

Hoe doe je dat, midden in een oorlog gaan eten in een restaurant? Is dat nog wel geoorloofd, naar je bord kijken en dat iemand je uitlegt wat je gaat eten? ‘U kijkt nu naar aardappelschuim met paardenvlokken, afgetopt met gedroogd karperzaad. Smakelijk eten.’

Naar een wedstrijd van Ajax kijken is ook opeens heel anders. Normaal gesproken doen Ajacieden, na een verloren wedstrijd, hun oude Marco van Bastenpyjama aan en liggen ze twee dagen in een verduisterde slaapkamer. Is dat niet gek met een oorlog op de stoep?

Daar een column over tikken, kan dat eigenlijk nog wel?

Nico Dijkshoorn schrijft wekelijks een column voor Het Parool en spreekt zijn bijdragen ook geregeld in.

Reageren? n.dijkshoorn@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden