Opinie

‘Pedoseksueel gedrag is nooit te verantwoorden’

Flyers van PedoPride. Beeld PedoPride

Het is terecht dat de Nederlandse lhbt-beweging niets van doen wil hebben met de ‘Pedo Pride’, stelt pedagoog Liesbeth Kennes in reactie op een column van Linda Duits. 

Vooreerst, pedofilie is een geaardheid, net zoals ‘heterofilie’ en ‘homofilie’ dat zijn. Het gaat daarbij over de vraag tot wie je je seksueel aangetrokken voelt. Het is zo dat mensen niet kiezen op wie ze vallen. Je kan hen dat dus ook niet kwalijk nemen, laat staan bestraffen. Het is niet dat omdat je een pedofiele geaardheid hebt, je daarom ook pedoseksuele feiten – kindermisbruik dus – pleegt.

Het moet niet simpel zijn om je aangetrokken te voelen tot een kind wanneer je beseft dat je nooit of te nimmer een echte volwaardige romantische en seksuele relatie zal kunnen hebben met dat kind. Je kan dan ook enkel voor hulpverlening voor pedofielen zijn. Een plek waar ze kunnen vertellen over hun worstelingen, een plek waar ze daarin geholpen kunnen worden. Dat luisterend oor vinden pedofielen bij de hulplijn Stop It Now! en bij therapeuten.

Feit blijft dat het een seksuele oriëntering is waarvan het in de praktijk brengen niet alleen vandaag een misdrijf is, maar dat het ook over tien jaar, honderd jaar onethisch zal zijn. Het gaat namelijk over een relatie tussen een volwassene en een kind.

Nooit vanuit wederkerigheid

Kinderen zullen altijd kwetsbaar blijven voor misbruik door volwassenen. Een kind is fysiek, psychologisch, emotioneel kwetsbaar ten opzichte van een volwassene. Daarnaast is ieder kind afhankelijk van volwassenen voor grenzen, eten, medische zorgen enzovoort.

Kinderen zullen dus nooit vanuit wederkerigheid een relatie kunnen aangaan met een volwassene. Seksuele contacten tussen een kind en een volwassene zijn dan ook – in tegenstelling tot seksuele contacten tussen mensen van hetzelfde geslacht – niet enkel verboden vanuit de huidige moraal. Seksuele contacten tussen volwassenen en kinderen gaan in tegen de seksuele ethiek waarbij gelijkwaardigheid, instemming en vrijwilligheid axioma’s zijn waaraan niet te morrelen valt.

Het is één ding om te pleiten voor een luisterend oor en goede hulpverlening voor pedofielen die geen feiten (meer) willen plegen. Het is iets anders om de lhbt-beweging te verwijten dat ze zelf mensen uitsluit op basis van hun seksuele aantrekking, zoals Linda Duits deed in haar column van woensdag 7 augustus. De lhbt-beweging ­normaliseert met zijn Pride niet louter het bestaan van lhbt’ers, maar ook relaties en seksuele contacten tussen mensen van hetzelfde geslacht. Ik volg hen daarin dat een ‘Pedo Pride’ hierin geen plaats heeft.

Het grote verschil tussen homo- of heteroseksuele en pedoseksuele contacten is natuurlijk dat het in het eerste geval over twee (of meer) ­volwassenen gaat, al dan niet van hetzelfde of het andere geslacht, die seks hebben met elkaar. Of je lhbt’ers nu aanvaardt of niet, ze voelen zich aangetrokken tot ontwikkelingsgelijken, ze gaan een relatie aan met een andere volwassene die vrijelijk kán kiezen voor die relatie. Daar hebben we bij pedoseksuele contacten niet mee te maken. Kinderen kunnen niet kiezen voor seks met volwassenen.

Normalisering is niet aan de orde

De man wiens flyers bij de Pride Walk door de politie in beslag werden genomen, was een vertegenwoordiger van de pedoclub Kinderbevrijdingsfront. Zij pleiten voor een (juridische) ­normalisering van seksuele relaties tussen ­volwassenen en kinderen, voor kindermisbruik dus. Het is hun doel om eenzelfde aanvaarding te bekomen voor pedofilie als waar de lhbt-­beweging voor streed en strijdt. Zoals hun naam suggereert, doen ze dat onder het mom van het seksueel bevrijden van kinderen.

De enige ‘seksuele bevrijding’ waar het kind baat bij heeft, is er eentje die past binnen de kinderrechten. De bevrijding van de kinderlijke seksualiteit kán en mág alleen inhouden dat kinderen met zichzelf en/of ontwikkelings­gelijken van hun lichaam mogen genieten.

De regenboogbeweging in Nederland heeft helemaal gelijk wanneer ze de ‘PedoPride’ niet in haar gelederen wil opnemen. Normalisering van pedoseksuele relaties is niet aan de orde; nu niet, morgen niet.

Pedagoog Liesbeth Kennes, in Vlaanderen bekend als expert op het gebied van seksueel grensoverschrijdend geweld, auteur van o.a. ‘Alleen ja telt’, Polis, 2018.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden