Lezersbrief

'Parken zijn er ook voor mensen die de stad bezoeken'

'Wie rust zoekt, raad ik aan zijn woonplaats elders te zoeken, in het Gooi bijvoorbeeld,' schrijft Simon Zuurbier in een lezersbrief aan Het Parool.

'De paar dagen dat het in Nederland goed genoeg weer is om lekker in het park te grillen, dat de zomers veel mensen onvergetelijke momenten oplevert, zijn hen ontnomen door een handjevol klagers.' Beeld ANP

De stem van de actiegroep Red de Amsterdamse Parken en die van de andere klagers over festivals die in onze mooie stad plaatsvinden, klinkt steeds vaker en steeds luider.

Het is tijd voor een tegengeluid. De parken zijn er namelijk voor de mensen, niet andersom.

Met de naam Red de Amsterdamse Parken wordt gesuggereerd dat de parken in deze stad in existentiële nood verkeren. Dit is natuurlijk schromelijk overdreven. Eén of enkele keren per jaar een feestje bedreigt het voortbestaan van de parken in geen enkel opzicht.

De flora en fauna in de Amsterdamse parken kunnen wat mij betreft nauwelijks natuur worden genoemd. De bomen en struiken zijn namelijk aangeplant rondom de paden en velden die voor menselijke recreatie bestemd zijn.

De paar keer per jaar dat er een festival plaatsvindt mogen de bezoekers ervan wat mij betreft ook van het park gebruikmaken. De vogeltjes die de muziek niet kunnen appreciëren zullen tijdelijk wel een andere boom vinden. Zij zijn naar hun aard een stuk minder honkvast dan de klagers.

Ik vermoed overigens dat het de klagers slechts in beperkte mate gaat om het welzijn van flora en fauna in de parken, maar vooral om hun eigen gemoedstoestand. Zij willen graag dat behalve zijzelf, de hond en de buurvrouw zo min mogelijk andere mensen recreëren in 'hun' park.

De klagers met hun honden hebben echter geen enkele grond om zich het alleenrecht op het park toe te eigenen. Integendeel, wellicht verbreedt het sporadisch lopen van een andere uitlaatroute hun horizon enigszins.

Barbecueverbod
Met het barbecueverbod in de parken hebben de klagers onlangs hun eerste overwinning behaald. De paar dagen dat het in Nederland goed genoeg weer is om lekker in het park te grillen, dat de zomers veel mensen onvergetelijke momenten oplevert, zijn hen ontnomen door een handjevol klagers.

Dit terwijl met het plaatsen van containers voor zowel afval als de smeulende kooltjes van de barbecues het overgrote deel van de overlast had kunnen worden weggenomen.

Een ander voorbeeld is Koningsdag. Op de grachten, waar elk jaar een wereldvermaard feest wordt gevierd mag nu zonder vergunning geen versterkte muziek meer worden gedraaid. Dé nationale feestdag zonder muziek? Ik vraag me oprecht af wie er klaagt over spontane, muzikale gezelligheid op een bootje.

Het is werkelijk om moe van te worden, dat gejeremieer van de Amsterdammers met een dorpsmentaliteit. Wie in een wereldstad wil wonen kan zich maar beter neerleggen bij de reuring die bij zo'n stad hoort.

Wie rust zoekt, raad ik aan zijn woonplaats elders te zoeken, in het Gooi bijvoorbeeld.

Terug naar de festivals. Tienduizenden Amsterdammers en niet-Amsterdammers zien maanden naar zo'n festival uit. In mijn optiek moet het grote plezier wat deze mensen hebben voor één dag zwaarder wegen dan de rust van mensen de ruimte die zij hun woning noemen.

Alle festivals zijn keurig vóór middernacht afgelopen, dus aan hun nachtrust kan het niet liggen. Het feit dat er ook mensen van buiten de stad een feestje bezoeken is toch prima.

Centrumfunctie
Ja, ook mensen die buiten de stad wonen betalen belastingcentjes waarmee Amsterdam zijn broek kan op houden. De centrumfunctie van Amsterdam levert de stad elk jaar miljarden op van het rijk.

Welgeteld is dit jaarlijks 3075 euro per Amsterdammer. Daar mag Amsterdam wel iets voor terug doen, vindt u niet?

Al jaren is de Amsterdamse politiek bezig van Amsterdam een slaapstad te maken. Laten we stoppen met deze vertrutting. Geef elkaar de ruimte om een beetje plezier te maken.

Laten we voorkomen dat Amsterdam steeds verder afglijdt richting iets dat lijkt op een geriatrische instelling. Laten we een nieuw initiatief starten: Red de Amsterdamse Reuring!

Simon Zuurbier, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.