Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

‘Pap! Waarom heb je zo’n slecht humeur?’

Plus Theodor Holman

‘Wat ben je stil, pap.”

“Nee, ik ben niet stil! Ik ben geïrriteerd!”

“Waarom?”

“Waarover! Je moet vragen: Waarover ben je geïrriteerd!”

“Goed… Waarover ben je geïrriteerd, pap.”

“Nu weer dat idiote steunpakket van Draghi van de Europese Centrale Bank om de rente verder te verlagen. Krijgt iedereen nog minder pensioen, en…”

“Pap, je bent freelancer, je hebt niet eens pensioen, en jij hebt mij geleerd om aan ­tafel niet over geld te praten. Trouwens, ik weet helemaal niet waar het over gaat. Het ­interesseert me niet.”

“Oké… Oké, ik zeg al niks meer… En zeg even tegen je kinderen dat ze hun vork en mes goed vasthouden, aan­gezien we ook hebben afgesproken dat ik me niet met de opvoeding zal bemoeien.”

“Pap! Waarom… waarover heb je zo’n slecht humeur?”

“Heb je daarnet op de tele­visie dat gezeik, dat gelul, dat idiote gezwets gehoord over het feit dat we niet meer Gouden Eeuw mogen zeggen? Is dat mens van dat museum ­getikt of zo? Wat is dat?”

“Pap. Geen scheldwoorden aan tafel. Wind je toch niet zo op. Schrijf er morgen een column over.”

“Ik zeg al niks.”

“Mooi… Bloem, jij hebt ­vandaag op school een nieuw liedje geleerd, is het niet?”

“Ja, Papegaaitje leef je nog.”

“Misschien wil je dat voor opa zingen.”

“Nee, wil ik niet.”

“Toe… opa moet een beetje opgevrolijkt worden.”

“Hoe kom je daarbij… Ik ben vrolijk, godverdomme. Als dat kind niet wil zingen, zingt ze niet. Je hoeft niet te zingen hoor, schat.”

“Wat heb je, pap?”

“Ik? Niks. Als dat kind niet wil zingen, zingt ze niet! Trouwens, dat wijf van dat Amsterdam Museum krijgt subsidie en…”

“Pap, alsjeblieft… Niet aan tafel. Dat mocht ik ook nooit.”

“Opa, mag ik op je schoot?”

“Ja, schat.”

“Je mag bij opa zitten, maar je moet wel je bordje opeten, lieverd.”

“Hoeft niet, hè opa?”

“Ik mag niks meer zeggen van je moeder.”

“Goed, nu de sfeer weer goed is, gaan we allemaal rustig ons bordje opeten, jij ook, Bloem.”

“Is opa verdrietig?”

“Vraag het hem zelf.”

“Ben je verdrietig?”

“Nee.”

“Je kijkt wel verdrietig.”

“Sorry.”

“Ga je dood?”

“Ik hoop nog niet.”

“Wanneer ga je dood?”

“Weet ik niet… Eet nou je eten maar op.”

“Opa, als je doodgaat, weet je wat ik dan ga doen?”

“Vertel.”

“Dan ga ik Papegaaitje leef je nog zingen.”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden