Tinkebell. Beeld Artur Krynicki
Tinkebell.Beeld Artur Krynicki

Pak de problemen in de jeugdzorg nu eindelijk eens bij de kern aan

PlusTinkebell

Het lukt niet de kwetsbaarste kinderen voldoende te beschermen. Dat stond deze week voor de zoveelste keer in het zoveelste rapport over de jeugdzorg.

Ik ga aan op dit soort berichten omdat de hulpverlening waar ik ooit zelf een beroep op deed, pak ’m beet 30 jaar geleden, de situatie eerder verergerde dan verbeterde. ‘Pogingen tot doodslag’ noemt de politie het geweld van mijn vader vandaag, en ‘mazzel’, dat ik er nog ben.

De oplossing, volgens de inspecties, is geld. Er is nu een te groot verloop onder jeugdzorgpersoneel, dus moet het rijk hulp bieden bij het creëren van betere arbeidsvoorwaarden. Ook moeten gespecialiseerde instellingen beter gecompenseerd worden als zij te maken hebben met ‘overcapaciteit’ bij hulpvragen. Ergo: instellingen hebben structureel meer geld nodig, want we weten allemaal allang dat exorbitante wachttijden voor jeugdzorg de norm zijn en dat die als gevolg van de coronacrisis alleen nog maar verder zijn opgelopen.

Dat een gebrek aan middelen als een van de oorzaken wordt aangewezen, is geen verrassing. Dat gaat niet uitsluitend op voor het capaciteitsgebrek in de jeugdzorg, maar ook voor veel problemen in gezinnen. Wanneer er thuis geldstress is, vindt dat vaak zijn weerklank in de (mentale) gezondheid van ouders, die dat sneller afreageren op hun kinderen.

Stress leidt bovendien tot meer gezondheidsklachten en tot een afname van het vermogen tot helder nadenken. Hierdoor ontstaan vaak meer problemen, zowel bij ouders als bij hun kroost, dat op zijn beurt slechtere schoolresul­taten behaalt, vaker in de criminaliteit belandt, een kleinere kans heeft zelf een goede toekomst op te bouwen et cetera. Een vicieuze cirkel van heb ik jou daar.

Meer geld voor de jeugdzorg lijkt een logische oplossing. Maar om eerlijk te zijn: als ik zie hoe weinig er is verbeterd sinds ik 30 jaar geleden zelf in het so called hulpravijn ben gesodemieterd, denk ik dat het tijd wordt dat problemen nu eindelijk (ook!) eens bij de kern worden aangepakt. Want bijna één op de tien kinderen in Nederland groeit op in armoede en ongeveer één op de vijf kinderen heeft te maken met een vorm van kindermishandeling.

Haal de armoede weg en creëer voor heel veel kinderen een veiligere thuissituatie. Verbeter daarmee zowel het toekomstperspectief voor kinderen als de mentale en fysieke gezondheid van het hele gezin. Wat dus nodig is, is iets als een basisinkomen, een leefbaar minimumloon, verlaging van de huren, betaalbare zorg, alles wat een solide basis creëert.

Laat dat nu precies zijn wat Gijs van Dijk (PvdA) en Don Ceder (CU) deze week als wetsvoorstel hebben aangekondigd: een verbod op armoede onder kinderen. Het verplichten van de regering om kinderarmoede voor 2030 te ­halveren. Geen uitsluiting meer door het inkomen van je ouders. En ja, een Kamermeerderheid lijkt vóór. Hoopvoller kan het zomerreces niet beginnen.

Tinkebell schrijft elke week een column in Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden