Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Ouderen, zoals ik, zouden in het leger moeten en vechten terwijl de jongeren gewoon doorleven

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

De boze man vraagt of ik echt denk dat Russische soldaten slechter zijn dan Oekraïense. Ik hou mijn riedel: dat alle soldaten van welk land ook even slecht zijn, dat een uniform ze ontmenselijkt, dat ze uitvoeren wat de politiek wil, dat er straf op staat als ze empathie tonen en dat ze worden opgeleid om hun eigen leven uiteindelijk te offeren voor het goede doel.

Die riedel bevalt me niet meer. Ik ben te oud om een geweer ter hand te nemen en ik heb last van claustrofobie dus mij zie je niet in een tank, maar soms wil mijn hart van boosheid met laarzen stampen.

Het zou omgekeerd moeten zijn. Ik bedoel: ouderen, zoals ik, zouden in het leger moeten en vechten terwijl de jongeren gewoon doorleven. Bejaarden moeten oorlogvoeren tegen bejaarden. Bejaarden moeten geen jongeren aansturen.

De vraag rijst of oorlogen dan vredelievender verlopen. Dat is een punt, want ik wantrouw mijn medeopa’s. Ik wantrouw mezelf ook. Zelden spreek ik een leeftijdgenoot die zegt: We moeten onderhandelen en proberen een slimme deal te sluiten. Het is meer van: Onderhandelen is zinloos. Eigenlijk moeten we Die en Die doodschieten.

Dat kan niet, dat mag niet en toch willen we dat. Ouderen relativeren het onverstandige. Zou het te maken hebben met levensmoeheid? Met ouderdomscynisme?

Soms signaleer ik een angst voor historisch besef. “Jongelui, we weten toch waardoor opstanden ontstaan? We weten toch wat fascisme is? We weten toch wat er gebeurt als we die communisten hun zin blijven geven? We weten toch bijna alles over de opkomst, bloei en ondergang van het Romeinse Rijk? We weten toch wat de consequentie is van nepnieuws?”

“Ja, oude Hol, we weten het, maar de situatie is nu echt anders.”

Dus hou ik mijn mond maar.

Maar zou het niet verstandig zijn wanneer er bijvoorbeeld alleen maar vijftigplussers minister mogen worden? Democratie is het mooiste dat er is, maar is het niet de schoonheid die een Vermeer of een Rembrandt heeft? Heeft het zin nog zo te schilderen? Wij koesteren – terecht – onze democratie, maar landen die dat niet doen (China bijvoorbeeld) overvleugelen ons. We worden gedwongen mettertijd te leven met de pet in de hand. Raakt onze democratie gedateerd?

As ik dat besef, heb ik zin om soldaat te worden. Dat kan niet.

Het is de reden dat ik te vaak te somber voor me uitstaar met de wens alles even op te lossen.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden