Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Oranje verliest, en dat komt door mijn zonnebril

PlusTheodor Holman

Vroeg in de ochtend, met migraine, mijn koffer ingepakt en snel weg naar Italië. Twee keer gevaccineerd en ook nog eens negatief getest.

Ik wil om zes uur het voetballen zien. Om half vijf moet ik beslissen: rij ik door naar Zwitserland of zal ik in Duitsland blijven?

De hond moet ook uit.

Het wordt Müllheim in Duitsland. Geen idee wat voor plaatsje het is. Ze hebben een keurig hotel waar de hond ook mag slapen en een park waar ik zwarte schildpadden zag. Waren ze wel zwart?

Opeens kom ik tot de conclusie dat ik mijn gloednieuwe zonnebril op heb met op scherpte geslepen lenzen.

Waar is mijn gewone bril?

Die is thuis! Ik vloek de scheuren in het hotelbehang! Ik heb min 7 en min 8, dus sterke glazen, ik kan niet ergens een brilletje kopen. Het is trouwens zondag. Moet ik nou verdomme twee weken met deze zonnebril lopen? Ook ’s avonds? In de hotelkamer probeer ik de televisie. Lukt niet. Dan maar kijken met mijn computer. Ik heb ongelooflijk de pest in.

Dan kijk ik maar met zonnebril naar het Nederlands elftal.

Ach, dacht ik nog, als Nederland wint, is er niets aan de hand. Dan schik ik me in mijn lot.

Maar ik zie bagger. En dan dat Duitse commentaar. Niet dat ze lelijk zijn over Nederland, het is erger: ze hebben medelijden! Ze snappen niet wat er met Nederland aan de hand is, ze begrijpen niet wat onze spelers doen en ze leggen nog een keer uit dat Tsjechië een slecht voetballend team is. Het maakt het alleen maar erger. Dan gaat De Ligt eruit, dan wordt het 1-0 en dan wordt het 2-0. En Promes komt erin! En ik zet af en toe mijn bril af en ga op drie centimeter van de hoteltelevisie staan, maar het is echt bagger. Bagger en migraine. Wat ik zie, zit ook in mijn kop.

En het verlies komt door mij! (En niet door jou, De Ligt.)

Het komt door mij omdat ik mijn goede bril niet heb meegenomen. Had ik mijn goede bril bij me, dan had Nederland zeker gewonnen. Ik weet dat het onzin is, maar toch denk ik zo. Het is mijn schuld! Ach, wat had ik me verheugd om op het pleintje in Tuoro Nederland-Italië te zien. En dat wij dan wonnen.

Het komt door mijn bril. Excuus Nederland.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden