Plus Jaap de Groot

Oranje tussen 7 juli 1974 en 7 juli 2019

Jaap de Groot Beeld Artur Krynick

Het is zondag exact 45 jaar geleden dat het Nederlands elftal voor het eerst een WK-finale speelde. Plaats van handeling was op 7 juli 1974 het Olympia Stadion in München. Nu maken de Oranje Leeuwinnen op 7 juli 2019 hun debuut in de finale van het wereldkampioenschap. Op dezelfde datum als toen en in een stadion met bijna dezelfde naam: Parc Olympique.

Was 1974 het einde van een proces, 2019 oogt toch meer als een begin, ook omdat het Oranje van toen als een duidelijke inspiratiebron voor de selectie van Sarina Wiegman geldt. Jackie Groenen kan zo’n beetje alle acties van Johan Cruijff dromen en heeft haar speelstijl sterk door de legendarische nummer 14 laten beïnvloeden.

Met het dragen van zijn rugnummer als mooi eerbetoon.

Ook de basisprincipes van het totaalvoetbal zie je bij de vrouwen terug. Er wordt vanuit 4-3-3 gestart, waarbij de poppetjes kunnen wisselen, maar de posities bezet blijven. Alleen zijn ze nog niet zover dat vanuit het 4-3-3 de veldbezetting continu verandert, zoals de mannen dat in 1974 tot in de perfectie beheersten. Het spelen met de ruimtes; het ene moment vanuit de 4-3-3 stand, om vervolgens van 4-4-2 naar 5-4-1, 3-1-2-1-3 of zelfs 2-7-1 te switchen. Als het ware duizend varianten binnen negentig minuten.

De tegenstanders werden er in 1974 tureluurs van.

Daarom begonnen Cruijff & co. op die bewuste 7de juli in München als torenhoge favoriet tegen het getergde West-Duitsland, om vervolgens die ene wedstrijd op de tien die verloren kon worden, voor de kiezen te krijgen. Precies het omgekeerde van wat nu met de vrouwen loos is. Die hopen tegen regerend wereldkampioen Verenigde Staten juist op die ene wedstrijd op de tien die gewonnen kan worden.

Met dezelfde methode die Franz Beckenbauer en zijn collega’s 45 jaar geleden tegen het beste team ter wereld toepasten. Op basis van een maximale inzet en concentratie de ultieme teamprestatie neerzetten. Iedere speler haalde het beste in zichzelf naar boven en sommigen zelfs meer dan dat (doelman Sepp Maier en matchwinnaar Gerd Müller).

Die Mannschaft van 1974 moet dus als voorbeeld gelden voor het Oranje van 2019, met hopelijk Sari van Veenendaal in de rol van Sepp Maier en Vivianne Miedema als de vrouwelijke versie van Gerd Müller. Het is bizar, maar zo zou het zondag eigenlijk moeten zijn.

Net als de Nederlandse vrouwen werden ook de West-Duitsers het hele toernooi achtervolgd door kritiek op het matige spel, terwijl de beslissende wedstrijden toch werden gewonnen. Tot de finale aan toe.

Precies 45 jaar na het finaledebuut van de mannen is het nu de beurt aan de vrouwen. Het zou tot het gewonnen EK van 1988 duren voordat Nederland het WK-trauma van 1974 had verwerkt. Nu afwachten of dit tot 2033 ook het lot van de Verenigde Staten wordt.

Reageren op columnist Jaap de Groot? j.degroot@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden