Opinie: ‘Werken in het onderwijs is verworden tot veredeld vrijwilligerswerk’

Dit zijn de ingezonden brieven van vandaag. Ook een bijdrage leveren? Lees hier hoe dat kan.

Het Parool
null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

‘Werken in het onderwijs is verworden tot veredeld vrijwilligerswerk’

De discussie over de vermeende salariskloof tussen het basis- en voortgezet onderwijs speelt in de kabinetsformatie. Denken politici nu echt dat de salarissen van docenten in het voortgezet onderwijs wel hoog zijn? Een korte blik op de salaristabellen leert dat er nauwelijks verschil is in salarissen van het basis- en het voortgezet onderwijs, het scheelt bruto 150 euro per maand en daar blijven netto een paar tientjes van over. Nou dat motiveert.

Politici in de Haagse bubbel denken toch niet dat je met een bruto salaris van maximaal 50.000 euro een huis in een grote stad kunt kopen? Er staan in Amsterdam of Utrecht geen huizen van 150.000 te koop. De makelaars lachen docenten hardop uit. Dat ik in Amsterdam kan wonen en werken, is omdat ik een goed verdienende echtgenoot heb. Werken in het onderwijs is verworden tot veredeld vrijwilligerswerk.

Wat wel goede oplossingen zijn om het lerarentekort op te lossen? Geef de docent de autonomie en de zingeving terug. Stop met de lumpsumfinanciering van de logge bestuursorganen op afstand. En voor het basisonderwijs: stop de megabureaucratie. Zorg dat onderwijzers het plezier terug krijgen. Die paar tientjes netto per maand lossen niks wezenlijks op.
Siep de Haan, Amsterdam

‘Je ziet dezelfde aantallen coronabesmettingen als vorig jaar, maar die zijn niet te vergelijken’

In een zeldzaam tweedimensionale brief stelt P. Van der Vlis (Parool, 5/11) dat we nu echt van de beperkingen af moeten. Omdat sprake is van een ‘normaal patroon’ wat betreft ziekenhuisbezetting en sterfte. Wat hij niet ziet, zijn de 15.000 doden vorig jaar, en de enorme toename die er is qua ernst van de covidklachten, het aantal ziekenhuisopnames en de aard van de restverschijnselen bij herstelde patiënten. Vanwege de herfst en ‘nonchalance’ zie je gelijke groeicurves, maar de aantallen zijn onvergelijkbaar. Dat is een enorme winst, en wel door vaccinatie. Door dat niet te benoemen, diskwalificeert deze schrijver zich.

R. Kruisdijk, Amsterdam

‘Het Rotterdamse Depot is niet het eerste toegankelijke museumdepot’

Tot twee keer toe meldt Het Parool dat het afgelopen week geopende Depot van Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam het eerste publiekelijk toegankelijke depot in zijn soort ter wereld is. Het museum meldt het trouwens zelf ook in zijn persberichten. En toch klopt het niet.

In zijn gelobby, al jaren terug, verwees museumdirecteur Sjarel Ex juist expliciet naar het Schaulager in het Zwitserse Münchenstein, dat in 2003 voor de Laurenz privécollectie werd gebouwd en sindsdien voor publiek geopend is. Dit Schaulager bracht Ex op zijn lumineuze idee. Zoals de Duitse naam suggereert combineert het Schaulager ‘bekijken’ en ‘opslaan’. Daarbij staat het in de eerste plaats de kunst ten dienste en dan pas de kijker.

In 2014 opende het Museum für Gestaltung in Zürich volgens hetzelfde principe voor vier verspreide vormgevingscollecties een ‘Schaudepot’ in een leegstaand kantoorgebouw dat Toni-Areal heet. Dat maakt het veel spectaculairdere Rotterdamse Depot welgeteld tot het derde toegankelijke museumdepot op rij.
Chris Reinewald, Amsterdam

‘Kunnen we de Nieuwe Spiegelstraat vrijmaken van parkeerplaatsen?’

Zouden we, naar analogie van de negen straatjes, de Nieuwe Spiegelstraat kunnen vrijmaken van fiets- en autoparkeerplaatsen? Dan hebben de voetgangers de stoep tot hun beschikking en kunnen de fietsers de straat gebruiken.
Anna de Bruijn, Amsterdam

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden