Lezersbrief

Opinie: ‘We moeten onze huizen blijven openstellen voor vluchtelingen’

Een jaar geleden stroomden de aanmeldingen binnen om gevluchte Oekraïners op te vangen. Inmiddels zijn die opgedroogd, ziet Robert Zaal, directeur van Takecarebnb. Dachten we toen nog dat de oorlog in Oekraïne kort zou duren, inmiddels kunnen we daar niet meer van uitgaan. Het is daarom tijd om werk maken van permanente oplossingen.

Robert Zaal
Protestmars vanaf het Museumplein naar de Dam op de dag waarop het een jaar geleden was dat Rusland Oekraïne binnenviel.  Beeld  KOEN VAN WEEL / ANP
Protestmars vanaf het Museumplein naar de Dam op de dag waarop het een jaar geleden was dat Rusland Oekraïne binnenviel.Beeld KOEN VAN WEEL / ANP

Vorige week herdacht Amsterdam de inval in Oekraïne van een jaar geleden. Op de Dam werd een demonstratie gehouden, bij de ambtswoning wapperde de blauw-gele vlag. We stonden stil bij het verdriet. Maar in de weken daarvoor werd het debat gedomineerd door houwitsers, Leopardtanks en gevechtsvliegtuigen. De menselijke kant raakt daardoor uit zicht. Bij Takecarebnb, onderdeel van het RefugeehomeNL dat de particuliere opvang van vluchtelingen organiseert, worden we juist voortdurend met die humanitaire kant geconfronteerd.

Ik vroeg collega’s in de ‘eerste lijn’ naar hun ervaringen. Ik hoorde over een moeder die in de war is geraakt van het geweld en haar vlucht en hulp vraagt voor haar kind dat speciale leerbehoeftes heeft en geen rust vindt in de klas; over een moeder met twee kinderen die moet verhuizen en graag in de stad wil blijven vanwege werk en school en over een radeloze vrouw die onderdak zoekt in de buurt van het revalidatiecentrum waar haar gewonde man verblijft.

Er wordt wel gezegd dat Oekraïners hier beter af zijn dan asielzoekers waar het gaat om gezondheidszorg, werk en onderwijs. Maar doorgaans hebben ze geen uitzicht op een definitief verblijf en daarmee samenhangend op een woning en een geborgd bestaan in Nederland. De afwezigheid van een asielprocedure betekent ook dat Oekraïners niet weten hoe lang ze in deze onzekere situatie moeten blijven. Alle opvang – gemeentelijk, bij gastgezinnen – is tijdelijk. Dat leidt tot vragen waarop niemand een antwoord heeft. Dat vreet aan de psychische gezondheid en komt tot uiting in woede, depressie of nog meer verdriet.

Permanente oplossing

Over een klein jaar vieren we misschien wel de twééde verjaardag van de Russische inval. Het blijft van groot belang dat we onze harten en huizen blijven openstellen voor vluchtelingen. Waren er in mei 2022 nog meer dan negenhonderd aanmeldingen van gasthuishoudens, dat waren er in februari van dit jaar nog maar dertig. De maandelijkse aanmeldingen in Amsterdam zijn inmiddels op één hand te tellen. Terwijl het juist zo’n groot verschil maakt als je je drie maanden welkom mag voelen bij een gastgezin dat zijn eigen leven leidt maar ook oog heeft voor jouw welzijn.

Een jaar geleden dachten we misschien dat deze oorlog kort zou duren, inmiddels weten we dat we daar niet van uit mogen gaan. De overheid moet werk maken van permanente oplossingen op het gebied van wonen en onderwijs. Er is daarop nog geen enkel zicht en dat is onacceptabel. Ja, we blijven wapens en munitie sturen. Maar kom op burgers en bestuurders, zet ook de schouders eronder voor voldoende opvang.

Robert Zaal is directeur van Takecarebnb.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden