Lezersbrieven

Opinie: ‘Wat precies maakt restaurant Izakaya in De Pijp ordinair?’

Dit zijn de ingezonden brieven van vandaag. Ook een bijdrage leveren? Lees hier hoe dat kan.

Het Parool
null Beeld Getty Images/EyeEm
Beeld Getty Images/EyeEm

Wat precies maakt restaurant Izakaya in De Pijp ordinair?

Mara Grimm legt de lezer in haar recensie van Restaurant Kyo (Het Parool, 5 februari) uit dat het hier gaat om een authentieke Japanse izakaya, een soort Japans eetcafé. Ter verduidelijking schrijft ze: ‘Dat heeft dus niks te maken met dat nogal ordinaire restaurant in De Pijp dat Izakaya heet.’

Ik vraag me af: wat precies maakt Izakaya in De Pijp ordinair? Ik weet het niet, want ik ben er nooit geweest. Ik begrijp uit Grimms stuk dat er vooral BN’ers en mensen met opgeblazen lippen komen, en die kom je bij restaurant Kyo gelukkig niet tegen want het is daar ‘een brok authenticiteit’. Dus mocht je als BN’er of liefhebber van cosmetische chirurgie trek hebben in informele Japanse hapjes, doe dat liever niet bij Kyo. Voordat je het weet is het daar ook ordinair, in plaats van authentiek.

Ik ken Izakaya (in De Pijp) alleen van de enthousiaste verhalen van een jonge kok in opleiding die er als stagiair de kans kreeg om veel te leren. Complexe en vernieuwende bereidingswijzen, als ik die kok mag geloven. Misschien kan Grimm dat eens gaan beoordelen, in plaats van Izakaya in een bijzin – in een stuk over een heel ander restaurant – achteloos af te serveren als ‘ordinair’.
Hajo de Boer, Amsterdam

Je brillenglazen beslaan onmiddellijk, zelfs als je je mondkapje onder je neus doet

Wat een prachtige foto van Bas Losekoot in Stadsbeeld (Het Parool, 4 februari). Die oudere man op de fiets in de Paleisstraat, met beslagen brillenglazen en zijn mondkapje in de kou, dapper doorfietsend. Ik vond het een ontroerend, maar ook alarmerend beeld. Want levensgevaarlijk, die beslagen brillenglazen. Het geeft precies weer waar brildragenden in deze (corona)tijd mee worstelen. Of je nu een winkel of een tram instapt, of, zoals deze mijnheer, stevig doorfietst: je brillenglazen beslaan onmiddellijk, zelfs als je je mondkapje onder je neus doet, wat officieel niet mag. Ik draag ook een bril en zou wensen dat iemand hier een oplossing voor vond!
Lous Akkerman, Amsterdam

‘De mogelijke verrader’

In het artikel over het boek Het verraad van Anne Frank van 5 februari wordt opnieuw de naam van ‘de nieuwe mogelijke verrader’ genoemd. Sterker, er is ook een foto bij geplaatst. Ik vroeg mij af of het noemen van de naam nog nodig is? Op deze manier brandt de naam van iemand die mogelijk niks verkeerd heeft gedaan zich steeds meer in ons collectieve geheugen tot het moment dat iemand de naam zegt en wij denken: o ja, de verrader van Anne Frank. Dat lijkt me toch op z’n zachtst gezegd vervelend voor zijn nalatenschap en nabestaanden. Buiten kijf staat overigens dat het een goed artikel is dat laat zien hoe we achter hypes aanlopen en welke gevolgen dat kan hebben.
Mirjam de Witte, Baarn

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden