Opinie: ‘Wat is nut van zo’n ‘menselijk stoplicht’ in een geel-oranje pak?’

Lezer Emma Laarman zet vraagtekens bij de rol van de verkeersregelaars in de binnenstad.

null Beeld anp
Beeld anp

Het zal de gemiddelde Amsterdammer niet ontgaan zijn dat de halve stad op het moment is afgezet en opengebroken. Over de exacte werkzaamheden en resultaten van deze ‘projecten’ kan men zich al fietsend door de stad verwonderen.

De scep­ticus zal het afdoen als mistige aanbestedingen door gemeente­bestuurders die het op een akkoordje hebben gegooid met welwillende aannemers. De optimist zal blij zijn dat de stad nu eindelijk constructief verstevigd wordt om ieders veiligheid in de komende decennia te waarborgen. Ikzelf weet het eerlijk gezegd niet, maar meer nog over de verbouwingen zelf, verwonder ik mij over de mannen en vrouwen in felgekleurde pakken die dienst doen als menselijke stoplichten.

De functie van deze verkeersbrigadiers, in de volksmond klaar-overs, is vrij helder als het erop aankomt kinderen veilig de drukke weg bij de basisschool te laten oversteken. Hier staat aan weerszijde een persoon met een grote slagboom of verkeersbordje om auto’s tot stoppen te manen en meutes kinderen tegelijk door te ­laten.

Voor de volwassenen in de binnenstad is deze rol echter discutabel. Ten eerste staan de geel-oranje pakken op allerminst strategische punten. Daar waar het gemiddelde basisschoolkind in alle veiligheid kan bewegen, staan ze met twee man sterk, en 30 meter verderop bij een druk ­kruispunt met defect stoplicht, is niemand te bekennen. Iets wat overigens vast niet alleen te wijten is aan laksheid van deze vriendelijke lui, maar ongetwijfeld ook aan slechte of ontbrekende briefing.

Daarnaast is het de vraag of deze mensen überhaupt ingezet moeten worden en niet in de minste plaats omdat hun aanwezigheid pseudo­-veiligheid creëert. De suggestie wordt gewekt dat het ‘verkeer wordt gemanaged’ en er wordt uitgekeken voor fietsers en voetgangers of het klaar? over! is. De helft van de tijd wordt er echter niet opgelet, waardoor bij gebrek aan actie, beide partijen denken over te mogen. Als iets of iemand dienst doet als regelaar, zijn de meeste mensen namelijk niet meer in staat zelf verantwoordelijkheid te nemen over een situatie, met alle gevaren van dien. Met een koude winter in het verschiet en grote ­personeelstekorten in winkels en ­horeca, wellicht een optie voor de ­gemeente om op te bezuinigen.­

Emma Laarman, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden