Opinie

Opinie: ‘Waarom moet ons kleine land volgebouwd met bedrijfsdozen?’

Als Janine van der Sluis door Schiphol, Aalsmeer en Hoofddorp fietst, herkent ze het landschap dat ze als kind leerde kennen niet meer. Ze telt in plaats daarvan lanen met ronkende, Engelse namen, datacenters en kantoren. Ons land raakt vol. Kan het niet een beetje minder?

Janine van der Sluis
Er zijn bijna geen vergezichten meer in Nederland: overal zijn dozen en andere bedrijfshallen gebouwd, zo ver het oog reikt. Beeld Getty Images
Er zijn bijna geen vergezichten meer in Nederland: overal zijn dozen en andere bedrijfshallen gebouwd, zo ver het oog reikt.Beeld Getty Images

Via de Bosrandweg naar het Boschplan reed ik achter op de fiets bij mijn moeder. Af en toe passeerde een auto. Links een lege polder met alleen een manege, daar hield de wereld op. Rechtsaf, langs de intrigerende toren met de rode vleermuis bovenop.

Heel wat jaren later rijd ik regelmatig op deze weg. De antenne van de radartoren is onzichtbaar tussen de inmiddels veel hogere bomen van het Amsterdamse Bos. De zoveelste kwekerij of bloemengroothandel heeft een bedrijfshal uit de grond laten stampen, het logo wordt op de zijgevel aangebracht. Het laatste stukje weiland waar schapen graasden is verdwenen. De manege houdt stand. Al wat rest qua doorkijk naar het zuiden is de Grote Tocht, een brede sloot naast de manege. Een echt vergezicht is het niet: kassen en dozen, dozen en kassen.

Added value

De laatste jaren gaat het hard. Het gebied rondom Schiphol, Aalsmeer en Hoofddorp wordt fluks volgebouwd met bedrijfsdozen. Er zit een leverancier van Deense planten, die planten kweekt met ‘added value’. Wat zou dat zijn: een paars papiertje om de pot? Met Valentijnsdag een plastic hart op een stokje? En Deense planten, wat moet ik me daar bij voorstellen?

In hetzelfde gebied zit een reptielenfokkerij. En een bewortelingslocatie voor begonia’s, die als onbewortelde stek uit Portugal komen. Een ander bedrijf importeert potplanten uit het Verre Oosten. Duurzaamheid staat voorop: de planten worden eerst in het land van herkomst een paar jaar opgekweekt en bestrijding geschiedt op biologische wijze.

Eerst waren er de wegen: kaarsrecht en met haakse bochten, dwars door de polders, met ronkende, internationaal klinkende namen: Airborne Avenue, Imagination Avenue, Pivot Lane, Dreamstreet. Schiphol Trade Park. Bestemd voor logistieke centra, kantoren en natuurlijk datacenters! Voor internationaal georiënteerde ondernemingen die duurzaamheid en innovatie hoog in het vaandel hebben staan.

Teiltje

Ik citeer de website: ‘De Green Datacenter Campus op Schiphol Trade Park is een plek waar datacenters, servicepartners en datacenter-specialisten uit de IT, energie, engineering en kennisinstellingen een datacenter-ecosysteem vormen. Alles voor vergroening en verduurzaming van uw datacenter.’ En zo bralt het maar door, dat de Metropoolregio Amsterdam de ‘best connected spot in Europa is en zal blijven’. Natuurlijk, Nederland heeft immers AMS-IX, het belangrijkste internetknooppunt van in ieder geval Europa.

Mag ik een teiltje? Een datacenterecosysteem. Vergroening en verduurzaming van uw datacenter, het zal er wel mee te maken hebben dat restwarmte die die gebouwen produceren wordt ingezet om kantoren te verwarmen. Kantoren die minder zullen worden bezet aangezien de mensen, en vooral de bedrijven zelf, de voordelen van het thuiswerken hebben ontdekt. En de gevels worden bedekt met planten, de daken met zonnepanelen, zoiets. Reuze duurzaam. Een korte blik op Funda in het gebied rondom Hoofddorp en Nieuw-Vennep leert dat er momenteel ruim 151.000 m2 nog onverhuurd is.

Vergezichten

Tot nu toe is alleen Airborne Avenue aangelegd. Een handjevol bedrijven is daar neergestreken. Hoewel het er nog relatief leeg is, is het geen leeg land meer. De wereld houdt daar niet meer op. Waar in de Randstad heb je nog echte vergezichten, waar je zonder belemmering tot de einder kunt kijken? Neem eens een (virtueel) kijkje op de Rijnlanderweg: De boerderijen aldaar, eens pittoresk gelegen, zijn inmiddels links en rechts ingesloten door dozen van eindeloze afmetingen.

Hoe lang gaan we hier nog zo mee door? Het doet er niet toe dat ik weemoedig van word van al dat landschap dat teloorgaat. Mijn huis staat ook op een plek die eens leeg was. En ook ik maak op mijn werk gebruik van dataverkeer. We dragen allemaal schuld.

Maar… kan het niet een beetje minder? Een beetje georganiseerder? Volgens een groter plan? Waarom moet het altijd meer, meer, meer zijn? Deense planten? Of uit het Verre Oosten? Zo veel datacenters? Onder zeespiegelniveau bovendien! Waarom moet ons kleine landje, een stip op de kaart, toch altijd met de tieten vooruit vooraan in de rij staan? Onze veelgeprezen maar totaal ongebreidelde handelsgeest doet ons zo langzamerhand de das om. Ons land raakt vol! Dat geldt in ieder geval voor de randstad.

Janine van der Sluis is secretarieel dienstverlener in het bedrijfsleven Beeld -
Janine van der Sluis is secretarieel dienstverlener in het bedrijfslevenBeeld -

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden