Opinie

Opinie: ‘Waarom benadert het IAB Amsterdam mensen met een pgb zo verschrikkelijk negatief?’

Het Indicatieadviesbureau, dat jaarlijks voor de gemeente bepaalt wie er in aanmerking komen voor een persoonsgebonden budget (pgb), zou een stuk klantvriendelijker mogen. ‘Waarom altijd maar dat wantrouwen naar goedwillende burgers?’, vraagt een anonieme briefschrijver zich af.

Het Parool
Sinds 2016 bepaalt het Indicatieadviesbureau voor de gemeente of mensen in aanmerking komen voor ondersteuning in de vorm van een persoonsgebonden budget. Beeld Getty Images/iStockphoto
Sinds 2016 bepaalt het Indicatieadviesbureau voor de gemeente of mensen in aanmerking komen voor ondersteuning in de vorm van een persoonsgebonden budget.Beeld Getty Images/iStockphoto

Al geruime tijd lijd ik aan een van de meest nare zenuwspierziektes die er bestaat: ALS. Hiervoor bestaat geen medicijn en de enige zekerheid die ik heb is dat een voor een al mijn spieren zullen uitvallen, totdat ik enkel nog met oogbewegingen kan communiceren. Zover is het nog niet bij mij. Zo kan ik mijn handen nog net genoeg bewegen om de muis te bedienen, waardoor ik met het schermtoetsenbord kan ‘typen’.

Ik ben blij dat ik in Nederland woon en dat ik gebruik kan maken van het persoonsgebonden budget (pgb). Hierdoor kan ik zelf bepalen waar, wanneer en van wie ik mijn zorg krijg. Voor een deel bestaat die zorg uit begeleiding. Natuurlijk zijn er vaste zorgmomenten verspreid over de dag, maar zoals voor een ieder geldt is ook voor mij iedere week anders. Aangezien ik nog probeer om volop mee te draaien in de maatschappij, huur ik mensen in die redelijk flexibel zijn, zoals studenten die werken voor een thuiszorgorganisatie en een mevrouw die bij mij om de hoek woont. Soms moeten mijn zorgverleners mij begeleiden naar de universiteit voor werkoverleg, dan weer naar een medisch specialist, orthopedisch schoenmaker, of een winkel in de buurt.

Klantonvriendelijk

Met deze vorm van begeleiding participeer ik dus nog volop in de samenleving, maar dit kost de gemeente wel geld. Heel begrijpelijk dan ook dat hier zorgvuldig mee moet worden omgegaan. Sinds maart 2016 bepaalt het Indicatieadviesbureau (IAB) voor de gemeente Amsterdam of mensen in aanmerking komen voor dergelijke ondersteuning. Helaas lijkt het IAB er alles aan te willen doen om klantonvriendelijk over te komen. Het Parool heeft hier eerder al over bericht (‘Gehandicapte Amsterdammers zijn nog steeds tweederangs burgers’) in mei 2017.

Ieder jaar (!) moet ik de strijd aangaan met het IAB om een herindicatie te verkrijgen voor deze ondersteuning. Op de website van het IAB staat enkel dat de doorlooptijden voor indicatiestellingen erg lang zijn, gevolgd door een link. Via deze link kom ik vervolgens terecht op een uitgebreide site van de gemeente over alle voorwaarden van het pgb. In de wirwar aan informatie staat ergens verstopt dat ik voor een herindicatie telefonisch contact moet opnemen met het IAB.

Envelop met drie brieven

Enkele dagen nadat ik dit had gedaan ontving ik keurig een envelop thuis met drie formulieren: een formulier Pgb-vertegenwoordiging, een formulier Zorgplan informele zorgverlener en een formulier Pgb-plan. Dat eerste is voor mij niet van toepassing aangezien ik geen gebruikmaak van iemand die mij vertegenwoordigt (let op, dit formulier toch altijd zoveel mogelijk invullen en ondertekenen, ook al staat er bovenaan: ‘Dit formulier gebruikt u als u niet zelf uw pgb wilt, kunt of mag beheren’).

In het Zorgplan informele zorgverlener moet de mevrouw die ik inhuur tal van – voor mij – kwetsende vragen beantwoorden. Nadat ze eerst mijn huidige situatie moet uitleggen, moet ze bijvoorbeeld aangeven waaraan ze met mij gaat werken en wat de resultaten zijn die zij wil bereiken. Of de bizarre vraag: ‘Welke resultaten zijn er behaald? En welke nog niet? Leg ook uit waarom.’ Even ter herinnering: het gaat bij mij om activiteiten als het in en uit de rolstoel helpen, rolstoel duwen, knopje van de lift indrukken, of begeleiding naar de wc. Er vallen hiermee geen positieve resultaten te behalen. Dit jaar niet en volgend jaar ook niet.

Oók uittreksel van KvK

Het is mij opnieuw niet gelukt om in één keer de benodigde informatie aan te leveren bij het IAB. Ondanks dat dit nergens stond vermeld in de bijbehorende brief, verlangt het IAB blijkbaar ook een uittreksel van de Kamer van Koophandel van de formele zorgaanbieders, alsook een door hen ingevuld Zorgplan. Zoals de naam ‘Zorgplan’ al impliceert, heeft dit vooral betrekking op de zorgtaken die worden geleverd door de thuiszorgorganisatie (persoonlijke verzorging, vergoed door de zorgverzekeraar) en minder op hoe de begeleiding dient te worden uitgevoerd.

Ten slotte wordt er in de herinneringsbrief fijntjes op gewezen om de ingevulde en ondertekende documenten uiterlijk twee weken na de verzenddatum van de brief terug te sturen. ‘Als wij op deze datum geen reactie van u hebben ontvangen, gaan wij ervan uit dat u geen verlenging wilt aanvragen. Wij sluiten uw dossier dan af.’ Waarom toch die negatieve bejegening? Waarom dat wantrouwen naar goedwillende burgers? Blijkbaar heeft de gemeente Amsterdam liever niet dat gehandicapten nog volop participeren in de maatschappij. Dat is namelijk goedkoper.

De auteur wenst anoniem te blijven vanwege de ieder jaar terugkerende afhankelijkheid van het IAB om een herindicatie te verkrijgen. Zijn naam is bekend bij de redactie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden