Opinie

Opinie: ‘Vertaal het maatschappelijk belang van een beroep naar de portemonnee’

Parttime en remote werken vanuit de hangmat kan niet in elk vak. Vitale beroepen zouden voor onze jongeren net zo aantrekkelijk moeten worden als graphic designers en influencers, vindt arts-onderzoeker Maud Reijntjes.

Maud Reijntjes
Twee meisjes in de Kalverstraat nemen met hun mobiele telefoon een TikTok-filmpje op. Beeld elzinga
Twee meisjes in de Kalverstraat nemen met hun mobiele telefoon een TikTok-filmpje op.Beeld elzinga

‘Wat wil jij later doen als je groot bent?’ is een vraag die je als kind vaak wordt gesteld. Toen ik jong(er) was hoorde ik antwoorden als ‘Voetballer, ballerina, brandweerman, dokter, kunstenares, piloot, meester of mama/papa’. Als je vandaag dezelfde vraag stelt aan de gemiddelde tiener, komt er een ander antwoord uit dan een jaar of twintig geleden. Op zich logisch, gezien de digitale revolutie. Graphic designer, socialemediamarketeer of growth hacker zijn functies die veel van mijn leeftijdsgenoten vervullen.

Het zijn veelal creatieve rollen die de digitalisering met zich meebrengt. Niet raar dus dat dit mogelijke antwoorden zijn van de tieners anno 2022. Toch maak ik me zorgen over de andere kant van het verhaal: een aanzienlijk deel van de tieners beantwoordt de eerder genoemde vraag met ‘influencer’.

Puberhobby

Enerzijds is het heel begrijpelijk dat dit pasgeboren beroep een droombaan lijkt: vastleggen hoe je de wereld rondreist, een sport beoefent, hippe kleren koopt of gewoon je leven leidt en daar nog dik voor betaald voor worden ook. Van je puberhobby je werk maken lijkt veel jongeren ideaal.

Financially independent, retire early (Fire) is het hoogst haalbare voor de gemiddelde millennial. De werk-privébalans is voor hen dan ook belangrijker dan ooit tevoren. Parttime werken, remote werken vanuit een hangmat op Ibiza en overdag sportlesjes volgen is de norm. Deze norm is natuurlijk niet te vertalen naar ieder vak.

Er zijn tonnen te verdienen met filmpjes van jezelf waarin je op een boot een gesponsord drankje drinkt. Met zo’n salaris kun je een mooi huis in de hoofdstad betalen en heb je ook nog tijd om de wereld rond te reizen en er voor je gezin te zijn. Het is dus niet gek dat aspirantboeren, -juffen en -artsen zichzelf in deze tijd voor gek verklaren.

Wie wil er nou 80-urige werkweken maken, nachtdiensten draaien en dagelijks voor 7 uur ’s ochtends het ziekenhuis binnenwandelen, met als beloning een extreem slechte baanzekerheid en een hypotheek voor hooguit een parkeerplaats voor een auto die je absoluut niet ‘van de zaak’ krijgt? Een huis is voor een jonge arts van rond de dertig niet te betalen, mede vanwege een studieschuld van tienduizenden euro’s. Een vriendin zei laatst op haar 27ste verjaardag dat zij als graphic designer meer verdient dan haar moeder van 57, die huisarts is. Dan kun je het artsenvak nog zo leuk vinden, veel mensen hebben de keuze snel gemaakt.

Bezuinigingen

Zo vlakt in Amerika de afgelopen jaren de interesse in het chirurgenvak af. Ik zie ook hier veel leeftijdsgenoten stoppen met hun loopbaan richting medisch specialist. Niet gek als je bedenkt dat naast eerder genoemde redenen artsen en verpleegkundigen tegenwoordig juridisch worden berispt omdat ze door bezuinigingen uit Den Haag niet genoeg tijd krijgen voor het verlenen van de juiste zorg.

Ook in bijvoorbeeld de advocatuur is het nastreven van een carrière minder populair aan het worden. Een vriendin besprak dit probleem met een partner van een Zuidaskantoor. Deze beaamde de vermindering van animo, ‘maar er zijn gelukkig nog net genoeg gekken die de plekken komen opvullen’.

Soms baal ik ervan dat ik zo’n gek ben, die het helaas veel te leuk vindt om door een ziekenhuis te lopen. Blijven wij gekken in de toekomst bestaan?

Miljoenen

Ik vraag me af of het duurzaam is om miljoenen te laten omgaan in sponsoring van influencers op Instagram en Tiktok. Ik wil mensen in de zorg of in het onderwijs absoluut niet als held bestempelen, maar die miljoenen zijn meer dan nodig om krappe sectoren weer wat aantrekkelijker te maken. Misschien hoeft er dan niet ieder jaar, met nota bene Covid vers in ons geheugen, bezuinigd te worden op zorg en onderwijs.

Het mogen niet allemaal helden zijn, maar verpleegkundigen, juffen en boeren zijn wel degelijk nodig voor het in stand houden van de maatschappij. Vertaal het maatschappelijk belang van het beroep nou ook naar de portemonnee. En trouwens, die vriendin op de Zuidas verdient genoeg. Daar mogen ze lekker aan de slag met de werk-privébalans.

 Maud Reijntjes (De Bilt, 1995) is arts-onderzoeker op de afdeling chirurgie bij Amsterdam UMC, locatie AMC Beeld -
Maud Reijntjes (De Bilt, 1995) is arts-onderzoeker op de afdeling chirurgie bij Amsterdam UMC, locatie AMCBeeld -

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden