Opinie

Opinie: ‘Richt publieke ruimte anders in tegen de eenzaamheid’

‘Buitenspelen’ is ook voor volwassenen heilzaam. De gemeente moet eens met een frisse blik naar de inrichting van hofjes en pleintjes kijken, vindt Marjolein Klip.

Marjolein Klip
Schakers op het Max Euweplein. Beeld Jakob van Vliet
Schakers op het Max Euweplein.Beeld Jakob van Vliet

Tijdens mijn dagelijkse wandelrondje zie ik iets gebeuren wat wel vaker een lach op mijn gezicht tovert. Op het Max Euweplein is een kluitje mensen aan het schaken op het grote schaakspel. Iemands afkomst, sociale status of ‘hokje in de samenleving’ lijkt geen enkele rol te spelen. Nee. Het spel speelt de hoofdrol.

Telkens zie ik weer een andere samenstelling van mensen, waarvan ik aanneem dat ze elkaar anders nooit zouden hebben getroffen. Dit heeft me aan het denken gezet. De huidige publieke ruimte in Amsterdam is namelijk veelal statisch. Statig. Alsof het iets wil zijn. Of bedroevend. Alsof het ’t liefst wil verdwijnen. Op het Max Euweplein zie ik iets anders gebeuren. Ik zie dat het werkt om spel in te zetten om mensen op een laagdrempelige manier bij elkaar te brengen, waardoor het plein gaat leven.

Tikkie jij bent ’m!

Spelen associëren we vaak met kinderen. De speeltuin kennen we allemaal, maar laten we ook volwassenen ruimte geven om te spelen. Spel kent namelijk enkel de regels van het spel. Je hoeft er niet eens dezelfde taal voor te spreken.

Eenzaamheid

Uit onderzoek is gebleken dat een op de tien Nederlanders zich sterk eenzaam voelt. De publieke inrichting kan verzachting bieden. Is het niet vele malen laagdrempeliger om voor je deur een spel te spelen, dan je op te geven voor een activiteit in een buurthuis? Of zittend op een bankje te kijken naar andere spelers? Want ook dat zie ik veel gebeuren op dit plein.

Community

Ik ben ervan overtuigd dat het creëren van een openbare, interactieve ruimte zorgt voor een sneeuwbaleffect. Het ijs is gebroken tussen buurtgenoten en ze weten elkaar in de toekomst makkelijker te vinden. Boor nodig? Dan wip ik even langs bij mijn schaakmaatje.

Juist in een tijd van toenemende polarisatie, individualisme en eenzaamheid, nodig ik de gemeente Amsterdam uit om eens met een andere bril naar pleinen en hofjes te kijken. Pleit ik voor het volplanten van levensgrote schaakborden? Nee. Ik pleit voor een frisse blik. Wat kunnen we in buurten doen om op een laagdrempelige, speelse manier meer interactie tussen buurtgenoten te creëren?

Marjolein Klip, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden