Lezersbrieven

Opinie: ‘Protest tegen stikstofbeleid is zinloos als niet wordt opgeroepen tot ander stemgedrag’

Dit zijn de ingezonden brieven van vandaag. Ook een bijdrage leveren? Lees hier hoe dat kan.

Het Parool
null Beeld Vincent Spiering
Beeld Vincent Spiering

Protestborden

Gisteren zag ik vanaf de snelweg een bord waarop stond ‘Laat de boeren niet stikken’. Soortgelijke borden zie ik ook staan bij bijvoorbeeld windmolenprotesten. Mensen beseffen niet dat dit zinloos is.

Je spoort mensen zo niet aan om concrete actie te ondernemen waarmee je je doel kunt realiseren. Als je de stikstofwetgeving of windmolens tegen wilt houden, moet je in je boodschap duidelijk maken wat mensen kunnen doen om die doelen te realiseren. In beide gevallen gaat het om een politiek besluit, en we weten inmiddels dat de politiek zich niets aantrekt van de wil van het volk. Enkel publieke opinie beïnvloeden heeft dus geen zin.

Het enige wat mensen concreet kunnen doen is stemmen voor een ander politiek bestuur. Pas als daartoe wordt opgeroepen op protestborden, hebben ze zin. Anders blijft het een verspilling van tijd, geld en moeite.
Parveen Mohan, Amsterdam

Rusland

De straatnaam Rusland is al heel oud. De oorspronkelijke naam, Willem Ruusschentuin, komt al voor in een akte van 1403. De naam werd later verbasterd tot ’t Ruyssenlandt en vervolgens ’t Russeland en ’t Ruslant. Tenslotte werd het het thans onbegrijpelijke Rusland.

De straat in het centrum van Amsterdam is zo breed, omdat het linkerdeel een in 1537 gegraven grachtje was. Dat grachtje heette de Raamsloot, dat echter nog in diezelfde eeuw werd gedempt.

Het lijkt me zinniger als men de straatnaam verandert in de oorspronkelijke naam Willem Ruusschentuin.
Peter Wilson, Purmerend

Vuurwerk

Tijd voor een nieuwe traditie: een rustige drone- en vuurwerkshow op 2 januari. En een totaalverbod om vuurwerk te verkopen en af te steken tussen 29 en 31 december.
Paul Thewissen, Amsterdam

Gedicht

Iedere keer als ik op de voorpagina van Het Parool een gedicht van Judith Herzberg lees, betrap ik mijzelf erop dat ik er chagrijnig van word. Ik begrijp er geen moer van. Wat moet ik met de slotzin ‘Vreemd kijken vrouwen om zich heen.’ Ik lees, herlees en mompel: zonde van het papier. Toch wil ik er niet aan, dat het allemaal onzin is. Die redacteuren van Het Parool zullen het ongetwijfeld wel begrijpen. Hoewel... Ik bewaar de pagina. Misschien zie ik in de loop van januari het licht.
Aart Stijntjes, Diemen

Theodor Holman

Graag wil ik mijn complimenten geven aan Theodor Holman. De wijze waarop hij sinds de Russische inval in Oekraïne over deze mensonterende oorlog zes keer per week een column schrijft, is ontzettend knap.

Hij trekt je dagelijks op de hem zo kenmerkende manier in het leven van zowel Oekraïense burgers en soldaten als in dat van Russische burgers en soldaten. De link die hij regelmatig legt met de Jappenkampen waar zijn ouders in zaten maken iedere keer weer pijnlijk duidelijk dat de mensheid er de afgelopen tachtig jaar zeker niet beter op is geworden. Ook de alledaagse prietpraat die de mensen om hem heen blijven bezigen is voor hem steeds weer aanleiding om ons leventje hier in Nederland, dat gewoon doorgaat, af te zetten tegen al het onvoorstelbare in Oekraïne.

Ga zo door Theodor!
Yvonne Eekels, Alphen aan den Rijn

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden