Opinie

Opinie: ‘Personeelstekorten in het onderwijs belangrijker dan die op Schiphol’

Dit zijn de ingezonden brieven van vandaag. Ook een bijdrage leveren? Lees hier hoe dat kan.

Het Parool
null Beeld Getty Images/EyeEm
Beeld Getty Images/EyeEm

‘Personeelstekorten in het onderwijs belangrijker dan die op Schiphol’

Het uitvallen van vluchten als gevolg van het personeelstekort op Schiphol komt dagelijks prominent in het nieuws en wordt door de media welhaast als nationale ramp gezien. Het is goed te bedenken dat er dagelijks honderden lessen uitvallen op scholen als gevolg van personeelstekorten. Wat is erger? Wat verdient meer aandacht? Wat verdient een snellere oplossing?

Maarten Delvaux, Amsterdam

‘Een buiging met hartelijke woorden wordt altijd begrepen’

De overdenkingen van Raounak Khaddari over de handdruk missen toch iets wat altijd kan en goed begrepen wordt. Als die imam indertijd – de handen voor de borst gevouwen, de palmen aaneen – een diepe buiging had gemaakt voor de vrouwelijke minister, was er minder ruimte voor ophef. Mij is niet bekend dat ook dit niet mag van de Koran. Ik verwacht niet dat de minister dan toch een handdruk had geëist. Ik duidde dat indertijd als ‘een dubbele dogmatische verstarring’.

In het restaurant waar we regelmatig kwamen en de twee koks bezig waren, ontmoetten we elkaar met onzerzijds zo’n buiging en hunnerzijds een vriendelijke knik, terwijl ze bleven werken. Bij het vertrek hetzelfde ritueel. Als ik schone handen moet houden (hygiënisch medisch werk) wordt zo’n buiging met hartelijke woorden altijd begrepen. Soms buigt de patiënt als antwoord.

Rupino Griffioen, Amsterdam

‘In deze week van vrijheid word ik voor de zoveelste keer uitgemaakt voor kankerhomo’

In de week dat vrijheid wordt herdacht en gevierd, word ik voor de zoveelste keer uitgemaakt voor ‘kankerhomo’. In mijn eigen huis, op mijn eigen balkon. Er wordt nog toegevoegd dat mijn huis in de fik gaat vanavond. Reden: het verzoek blikjes en etensresten op te ruimen.

Ik woon bijna 25 jaar in West, dus niets is mij vreemd als het gaat om gebrek aan fatsoen en overdaad aan intolerantie, zeker als homostel. Maar deze week is voor mij de maat vol. Je kan geen vrijheid vieren als groepen Amsterdammers wel vrijheid nemen voor zichzelf, maar geen vrijheid geven aan de ander. Vrijheid betekent solidariteit. Die ontbreekt volledig deze week.

Solidariteit heeft twee partijen nodig. Ik bescherm en steun jou, jij beschermt en steunt mij. Helaas. De vrijheid van een groep om homofoob te zijn en de angst van de omstanders om racist te zijn, is blijkbaar groter dan de drang om de vrijheid van een individuele homo te beschermen. Hoog tijd dat onze burgemeester Halsema pal voor verworven vrijheden in de stad gaat staan. Spreek u uit: Deze stad is voor iedereen die vrijheid zoekt en koestert. Kan je daar niet tegen, dan heb je niets in Amsterdam te zoeken.

Jacob Eikelboom, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden