Opinie

Opinie: ‘Op Zeeburg willen ze geen windmolens, op Sporenburg geen brug’

Zeeburgereilanders en Sporenburgers moeten de handen ineenslaan, en samen strijden tegen de gemeente Amsterdam, meent Abel Thijssen.

Het uitzicht vanaf de kop van Sporenburg. Beeld Mats van Soolingen
Het uitzicht vanaf de kop van Sporenburg.Beeld Mats van Soolingen

Toen ik van De Baarsjes naar Sporenburg verhuisde, maakten mijn vrienden de nodige grappen. “In welke tijdzone leeft men daar?” “Hoelang duurt het voordat je door de paspoortcontrole bent?”

Toegegeven, het is een eindje van het centrum. Als ik over de Piet Heinkade naar het station fiets, zweet ik mij helemaal het schompes. Maar de afgelegenheid is juist de allure van Sporenburg.

De Sporenburgers, zoals ik de buurtbewoners noem, zijn zachtaardige mensen; ze genieten van de rust, de ruimte en het water. Vooral in de zomer. Maar het zijn ook strijdlustige lieden. Zo lag er plots een flyer op de deurmat met de tekst ‘Stop de Pont’. Blijkbaar wil de gemeente een pontverbinding tussen Sporenburg en Zeeburgereiland. Hiermee wordt het fietsverkeer richting het centrum verbeterd.

Dat zien de Sporenburgers niet bepaald zitten. Ze willen niet dat hun idyllische schiereilandje verandert in een verkeersader. Met protestacties en rechtszaken proberen ze de pontverbinding tegen te gaan. Dat begrijp ik wel. Ook ik lig graag langs de waterkant.

Wie dit niet begrijpen, zijn de bewoners van Zeeburgereiland. In hun ogen zijn de Sporenburgers een stelletje ‘bakfietsproleten’. Dat hun snelgroeiende stadsdeel moet dansen naar de pijpen van deze ‘gated community’ vinden ze ‘asociaal en ronduit verwerpelijk’. Deze uitspraken kwam ik per toeval tegen op de Zeeburgereiland-Facebookpagina.

De term ‘bakfietsproleet’ verdient natuurlijk een prijs. Ik heb mijzelf moeten inhouden om de gekrenkte bewoners van snedig repliek te voorzien. Wie weet hoeveel komisch goud dat zou opleveren? Maar misschien ontketen ik dan een of andere bloederige eilandvete.

Daarbij hebben de bewoners van Zeeburgereiland en Sporenburg meer met elkaar gemeen dan ze denken. Op hun beurt protesteren de bewoners Zeeburgereiland namelijk tegen de bouw van drie windtur­bines. Deze zouden te veel lawaai maken voor de omwonenden.

Als ik even voor de Sporenburgers mag spreken: “Who cares!” Wie weet geven die windmolens mij een zetje in de rug als ik naar het station fiets (mits ze de juiste kant op staan). Toch kunnen we veel beter de handen ineen slaan. Laten we samen strijden tégen de gemeente Amsterdam.

Sterker nog, laten we de paspoortcontrole een realiteit maken en onszelf uitroepen tot een autonome archipel. Dan maken we van Sporenburg het stadscentrum en geef ik mijn vrienden mooi het nakijken.

Abel Thijssen, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden