Opinie

Opinie: ‘Ongewild betrokken bij het Marengoproces’

Maandagmorgen half zeven: een laaghangende helikopter boven onze slaapkamer trilt ons letterlijk het bed uit. Lex de Witt vraagt zich af of hij in een obscure politiestaat is belandt. ‘Nee, het is het Marengoproces.’

Met automatische wapens uitgeruste agenten bewaken een kruispunt de omgeving van de Bunker in Osdorp terwijl de omgeving vanuit een helikopter in de gaten wordt gehouden. Beeld ANP
Met automatische wapens uitgeruste agenten bewaken een kruispunt de omgeving van de Bunker in Osdorp terwijl de omgeving vanuit een helikopter in de gaten wordt gehouden.Beeld ANP

Als we het rolgordijn opentrekken, zien we een politiehelikopter uit de zwaarste categorie. De piloten zijn zichtbaar, evenals gehelmde mannen/vrouwen die vanuit de geopende zijkant de omgeving afspeuren.

Door de buurt patrouilleert onophoudelijk een grote politiemacht. Met auto’s, motoren, fietsen en te voet. Her en der staan ME-busjes verspreid en hebben zwaarbewapende agenten met gezichtsbedekkende kleding strategische posities ingenomen. Dranghekken, afzettingen en de vele camera’s completeren het sinistere toneel.

Plotseling wordt het verkeer tegengehouden op de doorgaande weg, met lange files tot gevolg. Vanuit de verte klinken jankende sirenes die rap dichterbij komen. Het betreft een colonne van vijf Range Rovers en Audi’s, alle geblindeerd en met een blauw zwaailicht op het dak. Intussen draait de laagvliegende helikopter onophoudelijk rondjes.

Zijn we in een of andere obscure politiestaat beland? Nee, het is Osdorp. We hebben het ‘genoegen’ dat onze flat om de hoek ligt van de Bunker, de zwaarbeveiligde rechtbank. En zo zijn we ongewild betrokken bij het Marengoproces.

Wanneer de colonne bij de rechtbank is gearriveerd, wordt het even rustig. Maar niet voor lang. Want tot een uur of tien zorgen telkens nieuwe colonnes die verdachten, getuigen of juridisch personeel brengen, voor de nodige overlast. En vanaf een uur of vier ’s middags tot het begin van de avond gebeurt het nog eens, maar dan in omgekeerde richting.

In dit proces wordt een aantal dagen per week zitting gehouden en die zijn voorlopig nog niet voorbij. De overlast gaat dus nog wel even duren. En het is niet de eerste keer, denk aan de Holleederzaak.

De hele gang van zaken roept bij mij wel een paar vragen op: Wie heeft in ’s hemelsnaam besloten een zwaarbeveiligde rechtbank midden in een woonwijk te plaatsen? Wat kost de hele operatie aan tijd en geld? En kunnen ze niet beter een rechtbank bij de gevangenis in Vught (waar de meeste verdachten zitten) bouwen? Het scheelt tijd en geld en lijkt mij veiliger omdat er dan nauwelijks transport nodig is. En het levert ons meer slaap op.

Lex de Witt, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden