Open brief

Opinie: ‘Oekraïense medevluchteling, verlicht de druk op Polen en overweeg Nederland als gastland’

Oekraïense vluchtelingen na aankomst met de trein vanuit Berlijn op Amsterdam Centraal waar de eerste opvang en registratie van de vluchtelingen plaatsvindt. Beeld ANP
Oekraïense vluchtelingen na aankomst met de trein vanuit Berlijn op Amsterdam Centraal waar de eerste opvang en registratie van de vluchtelingen plaatsvindt.Beeld ANP

Galyna Solovei, docent aan de universiteit van Kiev, moest vluchten voor de oorlog in Oekraïne. Sinds 4 maart verblijft ze met haar dochters in Lelystad. Ze wil aan haar landgenoten en medevluchtelingen, die in Polen of andere ‘bekende’ landen blijven, laten weten dat de rest van Europa hen ook verwelkomt, schrijft ze in deze open brief.

Galyna Solovei

Aan mijn landgenoten die de oorlog ontvluchten,

Niemand is van plan een vluchteling te worden. Zelfs als de oorlog al is losgebarsten, wanneer de geboorteplaats wordt gebombardeerd en het luchtalarm klinkt, hopen we er nog het beste van. Tot voor kort geloofden we dat onze stad aan de belegering zou ontsnappen, dat ons appartement niet door een raket zou worden geraakt, dat we thuis veiliger zouden zijn dan buiten.

We sloegen voedsel in en vulden alle emmers met water. We gingen naar de schuilkelder als de sirenes klonken, we stonden in de rij voor de producten die schaars zijn, we gingen het huis niet uit als de avondklok werd aangekondigd. We gingen nergens heen en bleven thuis.

Wij geloven in de strijdkrachten van Oekraïne, wij geloven in onze overwinning. Maar onze soldaten vragen ons, burgers, vrouwen, kinderen, ouderen, om uit de vuurlinie te evacueren, om te voorkomen dat vijanden – die optreden als terroristen – ons gijzelen. We horen onze soldaten, we staan ​​op. Als we onze vertrouwde omgeving moeten verlaten, pakken we de meest kostbare dingen – onze kinderen, bejaarde ouders, huisdieren en documenten – en gaan ervandoor, ‘niet ver’, naar het westen van Oekraïne, om zo snel mogelijk terug te keren.

Maar we zien dat alles al overvol is, dat mensen geen plek meer hebben om te wonen, dat er in de westelijke regio’s meer ontheemde mede-Oekraïeners zijn dan lokale bevolking. En we besluiten verder te gaan, verder naar het westen. We moeten vluchten om onze kinderen te redden van deze oorlog. We worden vluchtelingen.

Het is moeilijk om dit woord te accepteren, het is moeilijk om het op jezelf toe te passen. Het is moeilijk om deze realiteit te accepteren. Velen van ons hebben familieleden of vrienden in het buitenland. De landen waarmee we de meeste banden en contacten hebben, ook vriendschappelijke of familiale, zijn onze buurlanden. De grenzen van Rusland en Belarus zijn in gevaar, ‘broederlijke’ naties zijn moorddadige volkeren of stille moordenaars geworden.

Lviv was geen optie

Het pad voor Oekraïense vluchtelingen ligt in het westen. Allereerst naar Polen, maar ook naar Tsjechië, Slowakije, Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje, Portugal, waar Oekraïners traditioneel werkten na de ineenstorting van de Sovjet-Unie, waarvan we de taal kennen, waar we familieleden en vrienden hebben.

Ik besloot mijn drie dochters te redden van het gebombardeerde Kiev nadat we een week lang naar explosies en sirenes hadden geluisterd. Ik realiseerde me dat mijn meisjes moeten overleven en hun geestelijke gezondheid moeten behouden voor de toekomst van ons land. In eerste instantie dacht ik eraan om naar Lviv te verhuizen. Ik realiseerde me al snel dat dit geen optie was, omdat de stad al vol was en vluchtelingen eindeloos bleven komen.

Mijn voormalige klasgenoot, met wie ik ooit in Zuid-Korea heb gestudeerd, nodigde mij en mijn drie dochters uit om tot ‘totdat de oorlog voorbij is’ in zijn ouderlijk huis in Nederland te wonen. Ik was ervan overtuigd dat het voor twee of drie weken zou zijn, maar het blijkt anders. Poetins oorlog tegen Oekraïne houdt niet op.

Nederland is solidair

Nu zijn er al meer dan 4 miljoen Oekraïners gevlucht uit hun land, van wie de meesten naar de Europese Unie. Landen als Polen (2 miljoen Oekraïense vluchtelingen) en Tsjechië (250.000) kunnen geen mensen meer opnemen. Nederland is solidair met Oekraïne en staat klaar om hulp te bieden aan Oekraïners in nood. Dit is het officiële standpunt van de minister-president van Nederland, Mark Rutte.

Wees niet bang dat je geen Nederlands kent. Veel inwoners van Nederland spreken vloeiend Engels. Nederland is klaar om 50.000 vluchtelingen uit Oekraïne op te vangen. Je wordt hier niet geïsoleerd, want je gaat mogelijk niet in vluchtelingenkampen wonen, maar bij een Nederlands gezin. Na inschrijving heb je recht op een zorgverzekering en financiële hulp. De houding ten opzichte van Oekraïners is in Nederland buitengewoon vriendelijk. Vanwege ongekende situatie wordt de procedure voor Oekraïense kinderen om naar lokale scholen te gaan momenteel vereenvoudigd.

Ik ben Nederland, de geweldige familie waar we nu in zijn, en de Europese naties die de levens van de Oekraïners redden dankbaar. Ik vraag mijn landgenoten, moeders die beslissingen nemen voor hun hele gezin en voor het welzijn van hun eigen kinderen, om te vertrouwen en te geloven. Ik vraag u om tijdens de oorlog ook bijvoorbeeld Nederland als gastland te kiezen, en om de ongelooflijke druk op Polen, Tsjechië, Litouwen en Estland te verlichten.

Galyna Solovei, universitair docent internationale betrekkingen aan de Universiteit van Kiev en sinds eind maart ook docent aan de Universiteit van Amsterdam.

Galyna Solovei. Beeld -
Galyna Solovei.Beeld -
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden