Opinie

Opinie: ‘Nee, de vrouwen hadden niet assertiever kunnen reageren op wethouder Ivens’

De vrouwen die te maken hebben gekregen met seksueel grensoverschrijdend gedrag van voormalig wethouder Laurens Ivens, ­hadden helemaal niet wat assertiever kunnen reageren, schrijft Floor Boots in deze ingezonden brief.

null Beeld ANP
Beeld ANP

Op 11 oktober jl. vraagt Siep de Haan zich in Het Parool af of de vrouwen die te maken hebben gekregen met seksueel grensoverschrijdend gedrag van voormalig wethouder Wonen Laurens Ivens, niet wat assertiever hadden kunnen reageren door duidelijker aan te geven dat zij niet op zijn avances zaten te wachten. Och, de wonderlijke werking van het patriarchaat waarbij de schuld op de slachtoffers wordt afgeschoven.

De Haan schuwt bij de schuld afschuiven het gebruikelijke repertoire aan excuusjes niet: ‘Ik ken Laurens als een bescheiden, aardige en amicale man, het tegendeel van een bullebak.’ Hierbij gaat De Haan voorbij aan het gegeven dat het er niet toe doet hoe hij Ivens kent, het gaat namelijk om wat het gedrag van Ivens teweeg heeft gebracht bij de vrouwen bij wie hij dit gedrag heeft vertoond. De werking van discriminatie, dat zich in het geval van Ivens uit in seksueel grensoverschrijdend gedrag, is dat het de persoon die het overkomt overdondert.

Hierbij spelen meerdere factoren een rol, zo is hiërarchische afstand tussen dader en slachtoffer een factor die meespeelt. In het Wob-besluit over de zaak-Ivens wordt het zeer treffend beschreven: ‘Wij zijn van oordeel dat het begrijpelijk is dat een groot deel van de vrouwen het gedrag van betrokkene als overdonderend, ­seksualiserend en grensoverschrijdend heeft ervaren. Wij wegen hierin de aard van de opmerkingen mee, het opereren buiten de lijn om, de grote hiërarchische afstand tussen betrokkene en de vrouwen, alsmede het ­verschil in leeftijd, de onverwachte en directe benadering door betrokkene en het gegeven dat er geen sprake kan zijn van wederkerigheid c.q. gelijkwaardigheid in de communi­catie.’

Dus nee De Haan, de vrouwen ­hadden niet wat assertiever kunnen reageren.

De Haan kent Ivens doordat zij enkele jaren geleden tijdens een ­Pride Walk samen hebben opgetrokken. De Haan geeft aan dat het hem diep ontroert wanneer ook heteromannen de Pride actief omarmen. Als queer vrouw heb ik geen behoefte aan heteromannen zoals Ivens die meelopen tijdens een Pride Walk, niet als dat betekent dat ik en andere mensen uit de queer gemeenschap die dag op onze hoede moeten zijn. Want dat moeten vrouwen en non-binaire personen iedere andere dag van het jaar al zijn. Dát zou De Haan moeten ontroeren, daar zou zijn bloed van moeten gaan koken. Dat doet het bij mij wel.

Mannelijk privilege

Ik hoop ook dat het voor De Haan belangrijker is dat mensen die onderdeel zijn van de queer gemeenschap zich prettig voelen tijdens een Pride Walk, dan dat een middelmatige ­witte heteroman die zijn grenzen niet kent, meeloopt.

Wellicht kan De Haan, in plaats van het op te nemen voor Ivens, eens het gesprek aangaan met de vrouwen en non-binaire personen in zijn omgeving. Om hen te vragen naar hun ervaringen en hoe die ervaringen hun manier van bewegen door de wereld beïnvloeden.

Helaas laat De Haan in zijn opiniestuk zien dat mannelijk privilege zich niet beperkt tot de heteroman, en dat we in een samenleving leven waarin de reputatie van een enkele middelmatige witte man meer waard is dan de veiligheid van vrouwen en non-binaire personen.

Eigenlijk geeft meneer de Haan zelf precies aan waar het pijnpunt zit: ‘Ik zou denken wat een aardige man. Of is dat een te mannelijke manier van kijken?’

Ja meneer De Haan, dat is het inderdaad.

Floor Boots, Amsterdam

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden