Opinie

Opinie: ‘Mannen, ervaar ongelijkheid door eens in de schoenen van een vrouw te staan’

Gendergelijkheid is op de werkvloer nog niet zoals deze zou moeten zijn. We moeten af van the male model, stelt Studytube-projectmanager Roos van Dalen.

null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Nederland loopt aanzienlijk achter ten opzichte van buurlanden als het gaat om gendergelijkheid. Dit terwijl we onszelf toch als vooruitstrevend zien. Er wordt veel geschreven over het tekort aan vrouwen aan de top, maar weinig vanuit de vrouw die de top daadwerkelijk bereikt heeft. Om die reden ging ik op zoek naar hoe de Nederlandse topvrouw tegen haar eigen positie aankijkt. Topvrouwen die hebben bijgedragen aan dit onderzoek zijn werkzaam bij onder andere Deloitte, de NS, Talpa en de Rabobank.

Het mag dan 2020-2021 zijn, nog altijd lijkt het grootste obstakel voor topvrouwen de conflicterende rollen van topvrouw en moeder. Deze leiden tot vooroordelen binnen organisaties en in de (sociale) omgeving. Vrouwen worden binnen organisaties – veelal onbewust – als afwijkend gezien omdat de man, waar een beeld van heerst dat zijn werk altijd de hoogste prioriteit heeft, als basis wordt genomen. Dit wordt ook wel het zogenaamde male model genoemd. En dat is een kwalijke zaak.

Dit wordt zichtbaar in de volgende anekdote: voormalig topvrouw bij DSM, Ilona Haaijer, was in het verleden onderdeel van een talentenklas bij een andere grote multinational (lees: een uit de top 10 van grootste werkgevers in Nederland). Daar kreeg ze het advies in het vervolg grijze pakken te dragen en haar haar korter te knippen, anders leidde het geheel de mannelijke collega’s te veel af of zou zij niet serieus worden genomen. De adviesgever in kwestie sprak haar met de volgende woorden toe: ‘Geloof mij, meisje. Anders ga je het niet redden in het bedrijfsleven.’

Vooroordelen

Ook bestaat nog steeds het vooroordeel dat vrouwen (te) emotioneel zijn. Vrouwen voelen hierdoor de druk om zich te conformeren aan de geldende norm en lopen zichzelf daarbij voorbij. Hierdoor wordt een baan in de top als onaantrekkelijk ervaren; we zien dan ook dat veel vrouwen de subtop bereiken en daarna niet verder komen of afhaken, mede omdat zij de top niet ambiëren door de heersende, masculiene bedrijfscultuur. Helaas wijst onderzoek uit dat je als vrouwen pas invloed hebt op de bedrijfscultuur als je minimaal met drie bent op een groep van tien; één is geen. Zodra vrouwen de leeftijd van 30 passeren, wordt ervan uitgegaan dat ze vroeg of laat een kinderwens krijgen en dat hun werk hieronder zal lijden. Als gevolg hiervan gaan promoties – vaak zonder enig gesprek – aan hun neus voorbij. Waarom gebeurt dit niet bij mannen? Buiten het zwangerschapsverlof om hoeft er niet zo’n groot verschil te zijn.

Niet enkel binnen organisaties krijgen vrouwen te maken met paradoxen, ook in de sociale omgeving kunnen zij kritiek verwachten. Werk je als moeder voltijds? Dan ben je een slechte moeder. Voor vaders geldt dit niet, terwijl er geen enkel wetenschappelijk bewijs bestaat dat vrouwen beter voor hun kinderen zorgen dan mannen. Andersom krijgen mannen die huisvader willen zijn, ook te maken met kritiek. Het lijkt achterhaald, maar we denken nog veel in traditionele rollen. Willen we als Nederland die inhaalslag maken en genderongelijkheid achter ons laten? Dan is er werk aan de winkel.

Bespreek sociale patronen

Gelukkig zie ik wel licht aan het eind van de tunnel. Verandering for the better kost nu eenmaal tijd, energie en moeite. De oplossing: het bespreekbaar maken van de sociale patronen die ons als samenleving en voornamelijk ook in de top van het bedrijfsleven tegenwerken. Voor gelijke kansen voor zowel mannen als vrouwen is leren in elkaars schoenen te staan een eerste stap. Veel gebeurt zonder opzet. Dus gaat het niet om vingerwijzen, maar om bruggen bouwen; het verleden heeft ons de huidige situatie van ongelijkheid gebracht en geen van ons heeft daar invloed op gehad. Wel kan iedereen zich inzetten door verantwoordelijkheid te dragen voor het probleem. Een praktische oplossing die naast het vrouwenquotum liever gisteren dan vandaag doorgevoerd zou moeten worden: gratis kinderopvang, om arbeidsparticipatie aan te moedigen en de aantallen te verbeteren, en het eerlijker toebedelen van ouderschapsverlof – ook in het voordeel van de vader.

Roos van Dalen werkt als junior projectmanager bij leerplatform Studytube. Beeld -
Roos van Dalen werkt als junior projectmanager bij leerplatform Studytube.Beeld -
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden