Lezersbrieven

Opinie: ‘Is het nu zo moeilijk om die onrustzaaiers op IJburg op te pakken?’

Dit zijn de ingezonden brieven van vandaag. Ook een bijdrage leveren? Lees hier hoe dat kan.

Het Parool
null Beeld Getty Images/EyeEm
Beeld Getty Images/EyeEm

Overlast IJburg

Naar aanleiding van het artikel over de overlast op IJburg afgelopen zaterdag vraag ik mij toch iets af. Dit is al jaren aan de gang. Zo’n groep heeft altijd een leider, veelal de oudste van het stel. Is het nu zo moeilijk om dit figuur op te pakken voor criminaliteit en het aanzetten daartoe? Ze opereren in een groep, daar ze als individu daar te zwak voor zijn. Ik vind het zeer kwalijk dat er angst bij volwassenen ontstaat door zo’n stelletje ongeregeld dat zich verveelt!
Tineke Bansie, Amsterdam

Pijnlijk ongepast

In een paar zinnen slechts legde Han Lips in zijn column van 17 december uit hoe pijnlijk ongepast P.C. Hooft-prijs winnaar Arnon Grunberg eerst 45 minuten op een reservebankje mocht zitten voor hij zes minuten aan tafel mocht bij Margriet van der Linden in haar talkshow M. Hulde voor de wijze woorden van Lips.
Bert Bakker, Amsterdam

Fanatieke natuurbestrijders

De brief van afgelopen vrijdag over egels – een beschermde diersoort – die dakloos worden door bladblazers, is mij uit het hart gegrepen. Keer op keer blijkt dat de gemeente het niet op natuur heeft. Met man en macht worden mooie en nuttige stoepplanten weggebrand, bladeren weggeblazen waar ze moeten blijven liggen en bermen gemaaid die in volle bloei staan. Als het zwerfafval ook zo fanatiek bestreden werd, konden we van de straat eten in Amsterdam.
Gera van Wijk, Amsterdam

Het pand van Frits Behrend

In reactie op het stuk van Fiona Hering over de illegale club van Frits Behrend afgelopen zaterdag: ik ken die failliet gegane plasticfabriek die een club werd maar al te goed! In de zestiger jaren liet een buitenlandse belegger het oog vallen op Luxor Plastics B.V. aan de Papaverweg in Amsterdam. Als bedrijfsonderzoeker verzamelde ik informatie over de onderneming.

De aandelen bleken in bezit te zijn van een genationaliseerde Indonesische theeplantage die in Nederland ook een uienteeltbedrijf bezat. (Hoe krijg je thee, uien en plastic in hemelsnaam bij elkaar?) De aandelen van de moedermaatschappij deden 17,00 gulden per stuk op de incourante markt. Er was amper handel in. Ik kocht van mijn spaargeld 100 aandelen. Handel met voorkennis was toen nog niet verboden.

De buitenlandse belegger voor wie ik het onderzoek deed trok zich terug. In de tussentijd had een andere investeerder zich gemeld en verdiende ik toch een leuke cent als resultaat van een bezoek aan een adres dat ik 50 jaar later in de moderubriek van Het Parool tegen zou komen.
Ron Peeters, Ulvenhout

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden