Lezersbrieven

Opinie: ‘Ik heb geen medelijden met de horeca’

Dit zijn de ingezonden brieven van vandaag. Ook een bijdrage leveren? Lees hier hoe dat kan.

Het Parool
null Beeld Getty Images/EyeEm
Beeld Getty Images/EyeEm

‘De terrasuitbreiding is een tegemoetkoming, geen recht’

Ik verbaas me nog altijd over de instelling van de horeca. Je geeft ze een vinger en ze pakken de hele hand. Nu de terrassen weer moeten inkrimpen schreeuwen ze moord en brand. Dat lijkt me niet terecht want het is een tegemoetkoming, geen recht. De horeca zorgt zo voor extra overlast waar de burger voor opdraait. Meer handhaving, meer vandalisme. Als er een prijsstijging kan worden doorgevoerd, is de horeca er als eerste bij. De kwaliteit loopt hard achteruit, maar we moeten wel steeds meer betalen. Ik heb geen medelijden. Tijd voor wat zelfreflectie lijkt mij. Waar is de wederkerigheid?
Mark Verhoeven, Eindhoven

‘Het Koffiekeldertje was de derde in een roemruchte rij toevluchtsoorden’

“Is dat permanent?” vroeg de bozige buurvrouw toen wij zomer 1963 op de stoep naast het Koffiekeldertje op het Frederiksplein zaten. “Nee,” antwoordde Mathijs terwijl hij door de slagen van zijn lange haar woelde, “die zijn van mijzelf.” Dit schoot mij te binnen toen ik de brief van Wouter van Oorschot las (Het Parool van 2 mei) die vertwijfeld uitriep dat ‘Amsterdam naar de verdommenis wordt geholpen’. Het Koffiekeldertje was de derde in een roemruchte rij ‘toevluchtsoorden’. De Groene Kalebas (Tweede Weteringdwarsstraat) en De Lijmkit (Noorderstraat) waren de voorgangers. Die kelders zijn nu helaas niet meer dan een mogelijk onderwerp voor het Amsterdam Museum.
Henk Jan Gortzak, Haarlem

‘Investeer meer in verzorgenden en minder in psychofarmaca’

Al zo’n 25 jaar geleden zag ik een documentaire die veel indruk op me heeft gemaakt. Hij ging over het begrip ‘validation’, een Amerikaanse benadering waarin meer erkenning wordt gegeven aan de uitspraken van dementerenden. Dus niet zeggen ‘nee, uw moeder is al heel lang overleden’ als reactie op ‘ik wil naar mijn moeder toe’ maar reageren met ‘u mist uw moeder’ en intussen een wandelingetje maken en de persoon afleiden van het verdriet.

Zondag zag ik op tv een mooie aflevering van Pointer, waarin het ‘onbegrepen’, soms agressieve gedrag van dementerenden centraal stond. Er bestaan instellingen die in staat blijken veel meer aandacht te geven, zodat minder psychofarmaca voorgeschreven hoeven te worden en de kwaliteit van leven verbetert.

Enkele weken geleden solliciteerde ik bij een verpleeghuislocatie van een grote instelling als gastvrouw in de huiskamer van dementerende bewoners. Ik kreeg een vriendelijke afwijzing van de manager. Het was zeker niet zo dat hier geen behoefte aan zou zijn. Maar helaas, geen budget. Ik heb begrepen dat minister Helder inzet op minder psychofarmaca en meer wil investeren in de opleiding van verzorgenden en verpleegkundigen. Laten we het hopen...
Lien Bos, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden