Lezersbrief

Opinie: ‘Hulp via de WMO: een afschuifsysteem’

null Beeld ANP
Beeld ANP

Paroollezer Lianne Ettes werd door de WMO van het kastje naar de muur gestuurd. Ze uit haar ongenoegen in deze lezersbrief, in de hoop dat er iemand wakker geschud wordt.

Onlangs kreeg ik een brief van de gemeente met de vraag of ik tevreden ben met de huishoudelijke ondersteuning die ik ontvangen zou hebben. En wat Amsterdam beter kan doen bij het bieden van ondersteuning vanuit de WMO.

Het is inderdaad zo dat ik hulp bij mijn huishouden heb aangevraagd. Fijn; dit is begin oktober 2020 gehonoreerd. Maar er zit een stop op. Alleen in uiterste noodsituaties kan er nog hulp geboden worden. Uiterlijk eind januari zou ik van de zorgaanbieder horen hoe het verder moest gaan. Dit is niet gebeurd.

De brief met de enquête schudt mij wakker. Ik moet immers mijn oordeel uitspreken over hulp die ik niet heb gehad. Hoe zit het nu en waarom heb ik nog niets gehoord? Ik ga bellen met de organisatie die de enquête uitvoert. Deze verwijst mij door naar de WMO-helpdesk. Daar word ik doorverwezen naar de zorgaanbieder. Zij konden mij vertellen dat, hoewel er voldoende personeel is om hulp te verlenen, ze dit niet mogen. De stop op huishoudelijke hulp is tot april verlengd. Amsterdam wil of kan niet meer betalen voor het geven van huishoudelijke hulp. Het lag in ieder geval niet aan personeelstekort door de coronacrisis. Vervolgens word ik weer terugverwezen naar de helpdesk WMO. Deze vertelt mij dat zij ook maar frontdeskmedewerker is en dat ik dan toch echt met de achterban in gesprek moet.

Intussen groeien mijn boosheid en verbazing. Niet alleen door de onzekerheid of en wanneer ik hulp krijg, maar ook doordat ik tussen het kastje en de muur ben beland. Het is een afschuifsysteem tussen WMO en de zorgaanbieder. Niemand is, of voelt zich, verantwoordelijk. Dat is een zaak van de beleidsmakers, zij zijn slechts de uitvoerders. Deze laatsten zijn ergens onbereikbaar achter de schermen verdwenen, niet aanspreekbaar op hun verantwoordelijkheid en waar het allemaal misgaat.

Eindelijk word ik teruggebeld door een vriendelijke meneer van de achterban. Hij neemt ruim de tijd om naar mijn relaas te luisteren. Hij kan niets voor mij doen, behalve het advies geven een brief te schrijven naar de klachtencommissie.

Bij deze heb ik ook maar een brief naar de krant gestuurd, in de hoop dat er iemand wakker geschud wordt en wat doet aan het afschuifsysteem.

Lianne Ettes, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden