Columns & Opinie

Opinie: ‘Het is bij grote bedrijven te stil geworden na #MeToo’

Seksueel grensoverschrijdend gedrag komt nog steeds vaak voor, ook binnen grote bedrijven. Willem Verschoor schrijft dat de sleutel ligt bij de financiële markten die ongepast gedrag moeten afstraffen.

Het beeld Medusa met het hoofd van Perseus werd onder invloed van de #MeToo-beweging in het Collect Pond Park in New York neergezet. Nog te vaak worden in grote bedrijven klachten over ongepast gedrag onder het vloerkleed gemoffeld. Beeld Getty
Het beeld Medusa met het hoofd van Perseus werd onder invloed van de #MeToo-beweging in het Collect Pond Park in New York neergezet. Nog te vaak worden in grote bedrijven klachten over ongepast gedrag onder het vloerkleed gemoffeld.Beeld Getty

De harde val van voormalig filmproducer Harvey Weinstein leidde in 2017 tot de #MeToo-beweging als een wereldwijd fenomeen. Vrouwen kropen massaal op sociale media uit hun schulp met hun persoonlijke ervaringen van fysieke intimidatie en verkrachting. Machtige mannen werden ontmaskerd en niet enkel in het glamoureuze Hollywood. Grote namen uit de wereld van kunst, cultuur en haute finance werden ter verantwoording geroepen. Zelfs de universiteit kon zich er niet aan onttrekken.

Ruim drie jaar verder is de revolutie aan het verslappen. De confrontatie tussen invloedrijke mannen en vrouwen die er genoeg van hebben te worden behandeld als lustobject, lijkt te stoppen. In een tijd waarin veel bedrijven streven naar diversiteit, vrouwenquota en inclusie is de non-disclosure agreement het middel bij uitstek gebleken om vrouwen hun mond te laten houden. Kennelijk voelen zij zich genoodzaakt te tekenen bij het kruisje, maar staan daarin niet alleen. Volgens de Harvard Business Review ondertekent twee derde van de Amerikaanse werknemers zo’n verklaring bij aanvang van een nieuwe baan.

#MeToo heeft ogenschijnlijk veel veranderd. Maar als het misgaat, zien de meeste aanklachten zelden het daglicht, laat staan de rechtbank. Seksueel ontoelaatbaar gedrag is juridisch moeilijk te bewijzen en kent vele gradaties. Volgens persbureau Bloomberg is er nog altijd sprake van een corporate machine die de status quo handhaaft en stommetje speelt. Bedrijfsjuristen geven de voorkeur aan schikken met een zwijgovereenkomst die het wangedrag toedekt en aldus in stand houdt.

Angst voor reputatieschade

De reputatie van bedrijven speelt een essentiële rol in het maatschappelijk verkeer, met name de angst voor reputatieschade. Reputatie wordt steeds meer bepaald door maatschappelijk verantwoord ondernemen en opgebouwd of afgebroken door positieve of negatieve berichtgeving in de media. Goed bestuur, integriteit en sociale betrokkenheid zijn tegenwoordig belangrijker dan de kwaliteit van de geproduceerde goederen of diensten. Dit komt omdat de zogenaamde ‘niet tastbare’ activa, zoals welwillendheid en merknaam, steeds zwaarder wegen in de beurswaarde van bedrijven.

De reputaties van ceo’s en bedrijven worden steeds kwetsbaarder voor de grillen van de markt en de omstandigheden; dit speelde een rol bij Brexit, bij de verkiezingen in Amerika, maar ook bij de #MeToo-beweging. Seksuele intimidatie door een ceo wordt onder de vleugels van #MeToo door de markt gezien als een negatief bericht en zal leiden tot reputatieverlies, ofwel verlies van vertrouwen. Dit beeld komt duidelijk naar voren in recent onderzoek van de Vrije Universiteit Amsterdam naar de gevolgen van seksueel wangedrag onder (mannelijke) ceo’s van de 3.000 grootste beurgenoteerde Amerikaanse bedrijven.

Gemiddeld verliezen bedrijven 7 procent van hun marktwaarde op het moment dat een ceo zijn biezen moet pakken als gevolg van aantijgingen over seksueel wangedrag. Dat komt overeen met een verlies van 42,4 miljard dollar in mannenbastion Wall Street.

Bedrijven in de Verenigde Staten ondervinden grote financiële gevolgen, die vele malen verder reiken dan de zwijgovereenkomsten waarmee civiele aanklachten van seksueel wangedrag bij voorkeur (door mannen) worden afgewikkeld.

Portemonnee

Tot op de dag van vandaag wordt de stilte niet doorbroken. Voornamelijk uit angst voor reputatieschade hebben bedrijven verscherpte gedragscodes om seksuele intimidatie op de werkvloer tegen te gaan met een zerotolerancebeleid. Maar dat blijkt veelal meer een daad van politieke correctheid die een oprecht streven voor een veilige werkomgeving ondermijnt. Ondanks #MeToo wordt er nog steeds te veel en te vaak gezwegen en willen bedrijven hun vingers er niet aan branden. Pas bij een klacht worden incidenten snel en het liefst geruisloos afgewikkeld.

De sleutel om seksuele intimidatie tegen te gaan ligt bij de financiële markten. De negatieve marktreacties door middel van het reputatie-effect hebben een belangrijke afschrikwekkende werking.

De krachtige invloed van aandeelhouders biedt een perspectief voor de #MeToo-beweging die gaandeweg achter de feiten aanloopt. Als bedrijven zich meer en meer bewust worden van de dreiging van negatieve publiciteit, die gepaard kan gaan met het direct geraakt worden in de portemonnee, kan dit leiden tot een mentaliteits- en gedragsverandering .

Het is dan ook de opdracht van de samenleving en betrokken commissarissen om de invloed van financiële markten actiever naar bedrijven uit te dragen. Naar het management, maar ook naar de vrouwen op de werkvloer. Alleen dan wordt de oorverdovende stilte toch nog doorbroken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden