Opinie

Opinie: ‘Hebben die corpsjongens op hun zevende bij Ajax geleerd wat een ‘hoer’ is?’

Dit zijn de ingezonden brieven van vandaag. Ook een bijdrage leveren? Lees hier hoe dat kan.

Het Parool
null Beeld Getty Images/EyeEm
Beeld Getty Images/EyeEm

‘Hebben die corpsjongens op hun zevende bij Ajax geleerd wat een ‘hoer’ is?’

Hoewel de commotie rond het Amsterdamsch Studenten Corps (ASC) en het massaal uitschelden van vrouwen voor hoeren wat is afgenomen, moest ik zondag bij Ajax mijn jongens van 7 en 8 jaar uitleggen wat een hoer is. Daar had ik zo vlak voor een mooie pot tegen FC Groningen en vanwege hun leeftijd niet zo’n zin.

Het Ajaxpubliek schreeuwt al jaren voor de wedstrijden bij het lied Bloed, zweet en tranen na Hazes’ tekst ‘en rot hier nu maar op’ massaal: “Rot maar op, hoer!”

Alle aanwezigen, ook de vrouwen, lijken het mooi te vinden om dat mee te yellen. Ik vind het niks , maar ik zal ook nooit aan een Ajaxlied of yel met Joden of Israël in de tekst meedoen. Moraalridder? Misschien, maar ArenA, Ajax: ook voor jullie geldt dat mensen een podium geven om vrouwen hoeren te noemen, niet kan. Het is een verkeerd signaal. Misschien hebben de ASC’ers ook sinds hun zevende bij Ajaxwedstrijden gezeten.
Hendrik Jan de Mari, Amsterdam

‘Het was een feest om met het bootje naar de stad te gaan’

Het beeld van de hoogbouw in Noord, gezien vanaf de De Ruijterkade (Het Parool van 13 augustus), is voor mij speciaal en roept bijzondere herinneringen op aan mijn jeugd. Ik woonde toen in Amsterdam-Noord.

De snelste manier om destijds naar de stad te komen was met de pont vanuit Nieuwendam en Noord, die als eindbestemming de kade achter het Centraal Station had. Het was elke keer een feest om met het ‘bootje’ naar de stad te gaan.

De IJtunnel was er nog niet. De skyline rond het IJ werd bepaald door het station, het Shellgebouw en het Havengebouw. Grote dokken lagen aan de noordkant en ik keek mijn ogen uit als er weer zo’n grote walvisvaarder met een open achterkant in het dok van ADM lag. Het Java-eiland werd gedomineerd door vemen, laden en lossen van grote schepen en het schurende geluid van de wielen van goederentreinen.

Ik bleef op de pont altijd op een beschut plekje buiten staan. Elke keer keek ik mijn ogen uit naar alle bedrijvigheid. Het veer stak schuin het IJ over naar het CS en dit was toen wat je zag: boten, de ponten en het Shellgebouw. Steeds hetzelfde, maar toch steeds anders door alles wat er op het water gebeurde. Het heeft een onuitwisbare indruk op mij achtergelaten.
Ans Dekker-Nijhuis, Alphen aan den Rijn

‘Ik sta in de rij zodat caissières hun baan kunnen behouden’

Het artikel met de kop ‘Ik haat al die wachtwoorden’ (Het Parool van 13 augustus) gaat over de toenemende digitale ongelijkheid en het gebrek aan onlinevaardigheden. Zo zouden mensen zich schaamtevol in de lange rij bij de kassa in de supermarkt moeten aansluiten, omdat zij de zelfscankassa niet aankunnen.

De reden dat ik in de rij blijf staan, is dat ik wil dat de caissières hun baan behouden. De supermarkten willen van deze kostenpost af om de portemonnee van de aandeelhouders nog meer te spekken.
Hebben die boodschappenscanners daar weleens aan gedacht?
Fred Stammeshaus, Amsterdam

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden